Rynek krajowy
Złoty oddał wczoraj cześć swoich wcześniejszych zysków wywołanych poprawą nastrojów związanych z niewielką deeskalacją napięcia militarnego wokół Ukrainy oraz przychylnymi wzrostowi wartości polskiej waluty komentarzy prezesa Narodowego Banku Polskiego. Kurs EUR/PLN zawrócił z poziomu 4,4820, jednak nie zdołał – co istotne na gruncie analizy technicznej – skutecznie wybić się powyżej bariery 4,50.
Złoty natomiast zyskiwał w czwartek w stosunku do pozostałych głównych. Spadek – w związku z przeceną dolara i franka szwajcarskiego na międzynarodowych rynkach - kontynuowały między innymi notowania USD/PLN i CHF/PLN, które odpowiednio wyznaczyły poziom 3,91 i 4,24 (wrześniowe minima).
Na krajowym rynku długu miniona sesja była dniem wzrostu dochodowości. Zmianom długiego końca krzywej sprzyjało zachowanie rynków bazowych, gdzie – w związku ze wspomnianym wcześniej spadkiem napięcia geopolitycznego, ale i kontynuacją oczekiwań na tegoroczne zacieśnianie polityki pieniężnej w strefie euro – solidnie rosła dochodowość 10-letniego długu Niemiec i USA.
Rynki zagraniczne
Podwyższona zmienność i finalny wzrost to obraz wczorajszej sesji na rynku eurodolara. Wpływ wyższej od oczekiwań inflacji CPI w Stanach Zjednoczonych okazał się być wyłącznie przejściowy a niewielka poprawa nastrojów towarzysząca wzmożonym zabiegom dyplomatycznym mającym pomóc w rozładowaniu napięcia geopolitycznego w Europie wspierało wartość wspólnej waluty. Tym bardziej, iż rynek konsekwentnie – nawet w obliczu ostatnich dość łagodnych komentarzy przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego – nasilał swoje oczekiwania dotyczące wzrostu stóp procentowych w EMU w 2022 roku.
Z tego powodu euro zyskiwało w czwartek na wartości – podobnie jak to miało miejsce przed tygodniem podczas posiedzenia EBC – w stosunku do wszystkich walut. W rezultacie kurs EUR/CHF po kilku dniach przerwy powrócił do powyżej bariery 1,06. O 5 bps do 0,28% wzrosła zaś dochodowość niemieckiego długu o 10-letnim terminie zapadalności. Barierę 2% pokonały natomiast 10-letnie obligacje skarbowe USA, które w ślad za wczorajszą niespodzianką inflacyjną dyskontują coraz bardziej agresywną ścieżkę zacieśniania polityki pieniężnej w Stanach Zjednoczonych.