Początek tygodnia przyniósł spadek kursu EUR/PLN na krótko poniżej poziomu 4,63 oraz wzrost kursu USD/PLN w pobliże 4,24 na skutek spadku kursu EUR/USD w pobliże 1,09.
Inflacja bazowa w Polsce wzrosła w marcu powyżej konsensusu ekonomistów do 12,3% r/r z 12,0% w lutym, co oznacza że impet inflacji z wyłączeniem najbardziej zmiennych komponentów pozostaje wciąż wysoki. To spowodowało, że uczestnicy rynku zaczęli wycofywać się z wysoko postawionych oczekiwań odnośnie skali obniżek stóp procentowych NBP pod koniec bieżącego roku, wspierając tym samym kurs EUR/PLN walczący o przełamanie kluczowej strefy wsparcia znajdującej się pomiędzy poziomami 4,62-4,63. Tym razem może się to okazać zbyt trudnym zadaniem ze względu na rozwijającą się korektę wzrostową dolara na szerokim rynku, co zaczyna wywierać presję na waluty rynków wschodzących. Podczas sesji pojawił się również interesujący komunikat z Ministerstwa Finansów, że stan środków walutowych na rachunku centralnym na koniec marca wyniósł łącznie 4,8 mld euro co oznacza spory spadek wobec 9,2 mld euro na koniec lutego. W najbliższych dniach oczekujemy utrzymania się kursu EUR/PLN powyżej poziomu 4,62.
Kurs EUR/USD nie zdołał na trwale przebić się ponad psychologiczny poziom 1,10 na co spory wpływ miał widoczny w ostatnich dniach spadek oczekiwań odnośnie obniżek stóp procentowych przez Fed w II połowie roku. Deprecjację dolara mogą jednak wspierać solidne poranne dane z Chin, które pokazały mocniejszy od oczekiwań wzrost PKB w I kw. o 4,5% r/r (wobec prognozowanych 4,0%). Pozytywny odczyt wynikał w dużej mierze z wysokiego popytu konsumpcyjnego.
Na lokalnym rynku stopy procentowej rentowności obligacji wciąż utrzymują się w okolicach 6,10%. Brak kierunkowych zmian notowań krajowych instrumentów był oznaką siły, gdyż w Europie dominowały wzrosty krzywych dochodowości, w tym również w państwach regionu CEE-3. Publikacja bliskiej oczekiwaniom rynkowym inflacji bazowej w Polsce miała ograniczony wpływ na rynek. Przy właściwie pustym kalendarzu makroekonomicznym, negatywny wpływ na globalny rynek długu może mieć utrzymujący się popyt na aktywa ryzykowne kosztem bezpieczniejszych obligacji. Widać to było m.in. po niewielkich wzrostach indeksach giełdowych czy zawężających się spreadach kredytowych w przypadku obligacji korporacyjnych.
Podczas wtorkowej sesji nie zaplanowane zostały wydarzenia, które mogłyby istotnie zmienić nastroje na globalnym rynku długu. Patrząc z tej perspektywy, nie widać powodów do mocniejszych zmian notowań. Niemniej, w ciągu ostatniego tygodnia na świecie rentowności obligacji Bundów czy US Treasuries wzrosły o blisko 30 pb. Warto wspomnieć, że instrumenty już prawie w pełni wyceniają podwyżkę stóp procentowych w USA o 25 pb. na majowym posiedzeniu. Po tak silnej przecenie w krótkim okresie czasu potencjał do kontynuacji ruchu naturalnie wyczerpuje się. W przypadku papierów amerykańskich przyczyną lekkiej korekty może stać się wtorkowa publikacja danych z amerykańskiego rynku nieruchomości. Na skutek restrykcyjnej polityki pieniężnej Fed oczekuje się, że pokażą one mocne schłodzenie koniunktury. W regionie CEE w Bułgarii poznamy inflację za marzec, jednak odczyt nie powinien istotnie zmienić silnych pozytywnych oczekiwań dezinflacyjnych. W tej sytuacji rentowności polskich obligacji, wspierane czynnikami lokalnymi, powinny powracać w najbliższych dniach poniżej 6,10%.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję