W środę kurs EUR/PLN zszedł w pobliże 4,76 a kurs USD/PLN oscylował w pobliżu 4,45 przy spadku kursu EUR/USD nieznacznie poniżej 1,07.
Kurs EUR/PLN spadł w godzinach porannych w pobliże 4,75 a niższy od oczekiwań wzrost inflacji w Polsce (17,2% r/r w styczniu) nie wpłynął istotnie na notowania złotego. Jednak w dalszej części sesji złoty oddał część zysków pod wpływem powracającego do wzrostów dolara po publikacji mocnych danych o sprzedaży detalicznej w USA. Dodatkową presję na złotego mogła wywrzeć informacja o decyzji KE o skierowaniu do TSUE sprawy przeciwko Polsce w związku z naruszeniami prawa UE przez polski Trybunał Konstytucyjny i jego orzecznictwo. W czwartek poznamy z kolei opinię Rzecznika Generalnego TSUE, która da odpowiedź na pytanie czy bankom należy się wynagrodzenie za korzystanie z kapitału w przypadku nieważnej umowy ,,frankowej” co przy niekorzystnym dla nich orzeczeniu może oznaczać kolejną falę pozwów ze strony konsumentów oraz dotkliwe koszty dla banków i w takim scenariuszu złoty może się nieznacznie osłabić. W przypadku jednak odpowiedzi korzystnej dla banków lub uznania przez Trybunał, że decyzja należy do oceny przez sądy krajowe, oczekujemy umocnienia złotego i w takim scenariuszu kurs EUR/PLN powinien zejść poniżej poziomu 4,75.
Na szerokim rynku funt brytyjski stracił około 1,4% do dolara sprowadzając kurs GBP/USD w pobliże poziomu 1,20 po tym jak wzrost inflacji w Wielkiej Brytanii przyhamował mocniej od oczekiwań ekonomistów do 10,1% r/r w styczniu z 10,5% w grudniu. Może to być sygnał dla Banku Anglii, że szczyt inflacyjny ma już za sobą co powinno skłonić decydentów z MPC do zmniejszenia tempa podwyżek stóp procentowych do 25 pb. poczynając od marcowego posiedzenia Banku.
Środa przyniosła spadek rentowności polskich obligacji skarbowych o około 5 pb wzdłuż całej krzywej. Czynnikiem wspierającym rynek długu była publikacja inflacji z Polski, która wzrosła w styczniu do 17,2% r/r (z 16,6% w grudniu), co stanowiło mniejszy ruch od rynkowego konsensusu na poziomie 17,6%, a przedział prognoz wykraczał zdecydowanie powyżej 18%. Dane są na razie niepełne, a trudność w ich ocenie związana jest z brakiem szczegółów na temat niewielkiego wzrostu cen nośników energii. Dane ograniczają prawdopodobieństwo dalszych podwyżek stóp procentowych w tym roku, a długi koniec krzywej FRA przesunął się w dół o blisko 10 pb i wskazuje na spadek stopy referencyjnej NBP poniżej 5% na koniec 2024 roku. Naszym zdaniem wciąż prawdopodobne jest dalsze przesunięcie polskiej krzywej dochodowości w górę, powyżej poziomu 6,20% na całej jej długości, gdyż oczekiwania na złagodzenie polityki pieniężnej NBP będą ścierały się z działaniami banków centralnych z rynków bazowych.
Skala spadku rentowności polskich obligacji po danych o CPI została ograniczona w wyniku kolejnych dobrych danych z USA, gdzie sprzedaż detaliczna wzrosła w styczniu o 3% m/m, wobec oczekiwanych 1,8%. Wzrosty rentowności amerykańskich US Treasuries ograniczają pole do spadku krzywych na rynkach wschodzących. Ponadto seria mocniejszych od oczekiwań publikacji z USA powoduje, że rośnie ryzyko mocniejszych podwyżek stóp przez Fed. Rynek obecnie w pełni wycenia ruch o 50 pb w górę z obecnych 4,75%. Ponadto oddala się perspektywa obniżek stóp w USA, gdzie stawka funduszy federalnych widziana jest na poziomie co najmniej 5% do końca roku.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję