Zgodnie z naszymi obawami, styczeń okazał się bardzo trudnym miesiącem. Kumulacja bardzo wysokich wycen wskaźnikowych, obaw o zbliżające się zacieśnienie polityki monetarnej przez Fed, ryzyko ataku Rosji na Ukrainę oraz niesłabnąca inflacja doprowadziły do wyraźnej korekty na większości globalnych rynków akcji.
Co ważne, po raz pierwszy od wybuchu pandemii, zgodnie z naszymi założeniami i aktualnym niedoważeniem w portfelach doradztwa, negatywnie wśród nich wyróżniały się Stany Zjednoczone, ze szczególnym uwzględnieniem sektora technologicznego
Od początku roku rentowność amerykańskich 2-letnich obligacji skarbowych wzrosła z poziomu 0,73% do 1,19%,
a 10-letnich z 1,51% do 1,83%. Po grudniowych wypowiedziach Jerome’a Powella i styczniowym posiedzeniu Fed rynek nie tylko utwierdził się w przekonaniu, że FOMC podniesie stopy w 2022 r. co najmniej trzykrotnie, ale wręcz zaczął wyceniać 4-5 podwyżek stóp, których harmonogram został również przyspieszony – pierwsze dwie zaczęły być oczekiwane w marcu i maju. Wypowiedzi członków Komitetu na przełomie stycznia i lutego nieco złagodziły jego „jastrzębią” retorykę, natomiast brak jakiejkolwiek poprawy w danych o inflacji umacnia przekonanie, że słabnący wzrost (ewidentny w styczniowych wskaźnikach wyprzedzających i grudniowych danych z amerykańskiej sfery realnej) nie zatrzyma zacieśnienia polityki monetarnej.
Reakcją rynku była w styczniu kontynuacja wyprzedaży w segmencie spółek ultrawzrostowych,
która wywołała efekt kuli śniegowej, przenosząc się stopniowo najpierw na cały NASDAQ, a w drugiej połowie miesiąca nie tylko na cały rynek amerykański, ale także resztę świata. S&P500 otarło się w dołku o terytorium korekcyjne (spadek 10% od szczytu), a NASDAQ nawet o teoretyczną bessę (20% od szczytu). W końcówce stycznia sytuacja zaczęła się zmieniać. Wchodzący w finalną fazę sezon wynikowy ponownie okazał się korzystny dla spółek FAAMG – z wyjątkiem najmniej ważnej z nich, czyli Facebooka (obecnie Meta Platforms), którego akcje podczas czwartkowej sesji straciły -22,22% po publikacji słabego raportu. Każde z pozostałych sprawozdań zostało pozytywnie przyjęte przez rynek.
Sam sezon wynikowy zapewne okaże się jednak najsłabszym w okresie po marcu 2020 r., przynosząc dynamikę zysków poniżej 30% r/r. Oznacza to, że skala teoretycznych „niespodzianek” będzie po raz pierwszy od 2Q2020 jednocyfrowa. Spodziewamy się, że luty może przynieść w USA odbicie inspirowane przez stabilizację oczekiwań co do podwyżek stóp (jakiekolwiek scenariusze powyżej 100 pb zacieśnienia monetarnego w tym roku wydają się mało prawdopodobne) i tymczasowe zatrzymanie rotacji z technologii do innych sektorów, zawsze sprzyjające dla rynku amerykańskiego względem reszty świata. W średnim terminie zwracamy jednak uwagę na poniższy wykres, wskazujący, że paliwo, którym dla S&P500 i NASDAQ był wzrost ich największych spółek, zaczyna się wyczerpywać.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję