W marcu Rezerwa Federalna tymczasowo rozszerzyła linię swapową dla dolara amerykańskiego oraz utworzyła oddzielne konta dla banków centralnych (Foreign and International Monetary Authorities- FIMA). Spośród czternastu banków centralnych obecnie tylko Europejski Bank Centralny, Bank Japonii Szwajcarski Bank Centralny, Bank Centralny Meksyku i Singapurski Bank Centralny korzysta z linii swapowych.
Czym jest linia swapowa i FIMA ?
Linia swapowa jest umową pomiędzy dwoma bankami centralnymi, dzięki której jeden z banków otrzymuje dolary w zamian za ekwiwalent innej waluty. Bank centralny zasilony dolarami pożyczonymi od Fedu może dokonać wymiany z lokalnymi bankami komercyjnymi. Nie jest to nowe rozwiązanie, ponieważ wykorzystywane jest od kilkudziesięciu lat. Zapotrzebowanie na dolary może wzrastać podczas kryzysu finansowego. Popyt na dolary wzrasta, a banki są mniej skłonne do podejmowania większego ryzyka co przekłada się na wysychanie źródeł finansowania. Banki mające problem z dostępem do dolarów mogą nie być w stanie sfinansować aktywów denominowanych w dolarach. Aby zapobiec wyprzedaży aktywów przez banki uruchamiane są dodatkowe linie swapowe.
Transakcje FIMA działają podobnie do linii swapowych, czyli banki centralne pożyczają dolary na określony czas po ustalonej stopie procentowej z jedną różnicą- nie wymieniają swoich walut, ale obligacje amerykańskie.
Od czasu Wielkiego Kryzysu w USA w latach ’30 Fed uruchomił linie swapowe dla pięciu banków centralnych. W tym roku rozszerzył linię z dziewięcioma dodatkowymi bankami centralnymi oraz wydłużył termin zapadalności, przez co pożyczanie dolarów jest tańsze i łatwiejsze.
Czy istnieje korelacja pomiędzy aktywnością liczbą transakcji na liniach swapowych a wartością amerykańskiego dolara?
Pierwszy znaczący wzrost transakcji na liniach swapowych z Fedem pojawił się 19 marca. EBC pożyczył 112 mld $, Bank Anglii 15 mld $, Bank Japonii 32 mld $ i Szwajcarski Bank Centralny 2,6 mld $. Indeks dolara maksymalny poziom osiągnął 20 marca (102,99), tak więc widać ewidentnie, że zwiększenie płynności dolara na rynku wpłynęło na osłabienie dolara. Bank Japonii w dniach od 25 do 26 marca zwiększył liczbę transakcji transakcji z 32 mld $ (24 marca) do 67 mld $ i 154 mld $. W tym samym okresie kurs USDPY od 25 do 30 marca spadł z 111.60 do 107.10, czyli 450 pipsów i był to drugi największy ruch spadkowy w tym roku.
Czy wzrost liczby transakcji na liniach swapowym może pomóc w ocenie końca aprecjacji dolara?
Końcówka marca 2020 roku pokazała, że zalanie rynku dodatkowymi dolarami wpłynęło na deprecjację amerykańskiej waluty. Kluczowe okazały się dni, w których znacząco wzrosła wartość transakcji. Obecnie tylko pięć banków centralnych codziennie wykorzystuje kwotę poniżej 7 mld dolarów. Liczba operacji stale spada od początku czerwca z prawie 450 mld dolarów. Rynek finansowy prawdopodobnie w ostatnich miesiącach został zasilony odpowiednią ilością dolarów. Z drugiej strony ciągle należy pamiętać o kilku czynnikach, które mogą ograniczyć w najbliższych dniach i tygodniach płynność amerykańskiego dolara- wybory prezydenckie w USA, wybuch potencjalnego drugiego koronakryzysu oraz wzrost długu denominowanego w amerykańskim dolarze poza Stanami Zjednoczonymi o 6% r/r (https://www.bis.org/statistics/gli2009.htm). Jeżeli w najbliższych miesiącach dolar amerykański wyraźnie zacznie zyskiwać, to być może po raz kolejny wzrost transakcji pomiędzy Fedem a innymi bankami centralnymi na liniach swapowych może powstrzymać aprecjację dolara.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję