Amerykańska waluta zakończyła tydzień na minusie, co powiązać można ze zmianą sentymentu do ryzyka. W ubiegłym tygodniu dobrze radził sobie funt, który w relacji do głównych walut i złotego zyskał ponad 2%.
Donald Trump wreszcie poddał się presji, żeby zakończyć tzw. Shutdown, trwający od 35 dni. Był to najdłuższy przypadek zamknięcia rządu w historii USA. W ostatnim czasie zaczął rodzić coraz poważniejsze konsekwencje – w tym pogłębiający się chaos związany z obsługą lotnisk. Prezydent USA ogłosił, że rząd będzie otwarty co najmniej do 15 lutego. Dość paradoksalnie dolar amerykański osłabił się w odpowiedzi na te wieści – inwestorzy porzucali bowiem waluty zaliczane do grupy „bezpiecznych przystani” na rzecz tych bardziej ryzykownych.
Przenieśmy się do Frankfurtu. Tam Mario Draghi, przewodniczący Europejskiego Banku Centralnego, głosił kolejne „gołębie” przemówienie dotyczące stanu gospodarki strefy euro. Wypowiedź Draghiego była poprzedzona przez spotkanie decyzyjne EBC, podczas którego decydenci utrzymali stopy procentowe na niezmienionym poziomie. Retoryka Daghiego sugeruje, że perspektywy podniesienia stóp procentowych po raz pierwszy od 2011 r. odsuwają się w czasie. Tymczasem kurs funta brytyjskiego względem dolara amerykańskiego przekroczył istotny poziom 1,32. Sentyment wobec waluty poprawia się dzięki rosnącej nadziei na uniknięcie tzw. Brexitu bez umowy.
Na szczególną uwagę w nadchodzącym tygodniu zasługuje: głosowanie brytyjskiego parlamentu nad „planem B” Theresy May ws. Brexitu we wtorek, środowe spotkanie decyzyjne FOMC w USA oraz publikacja danych z rynku pracy w Stanach Zjednoczonych, która nastąpi w piątek.
PLN
Polski złoty w relacji do euro cały czas pozostaje względnie stabilny. Nie brakuje jednak istotnych odczytów z Polski, które warto obserwować. Kluczowy szacunek sprzedaży detalicznej w grudniu istotnie rozczarował, dynamika wyniosła zaledwie 4,7%, wobec oczekiwanych 7,7% rocznie, będąc kolejnym sygnałem sugerującym wyhamowywanie głównych składowych wzrostu gospodarczego Polski. Częściowo słabszy odczyt można tłumaczyć czynnikami sezonowymi, jednak ciężko nimi wyjaśnić skalę spadku.
W tym tygodniu informacje z Polski również będą istotne, kluczowe odczyty poznamy jednak dopiero pod koniec tygodnia. W czwartek opublikowane zostaną „minutki” z ostatniego spotkania RPP, poznamy też wstępny szacunek dynamiki PKB w ostatnim kwartale ubiegłego roku. W piątek natomiast opublikowany zostanie indeks PMI dla przemysłu Polski w styczniu, który w poprzednim miesiącu bardzo negatywnie zaskoczył konsensus.
GBP
W zeszłym tygodniu funt brytyjski radził sobie bardzo dobrze – rynki są coraz bardziej przekonane co do możliwości uniknięcia tzw. Brexitu bez umowy, co pozwoliło szterlingowi umocnić się o ponad 2% w relacji do głównych walut i złotego. Funt umocnił się w konsekwencji szeregu optymistycznych wieści politycznych. Korzystnym dla szterlinga okazało się m.in. poparcie posłów Izby Gmin dla poprawki Yvette Cooper, która pozwoli na przesunięcie terminu wejścia w życie artykułu 50. Równie istotne była deklaracja ze strony DUP (koalicjantów Partii Konserwatywnej), zgodnie z którą partia zdecyduje się poprzeć „plan B” Theresy May, jeżeli umowa będzie przewidywać ograniczenie czasowe na obowiązywanie tzw. backstopu w Irlandii Północnej.
Najbliższy tydzień będzie zdominowany przez wieści dotyczące Brexitu, a dokładnie przez wtorkowe głosowanie w brytyjskim parlamencie. Członkowie Izby Gmin nie będą głosować nad samą umową May, a nad propozycjami poprawek do umowy regulującej wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Jesteśmy zdania, że silne poparcie członków parlamentu w kwestii przesunięcia w czasie wyjścia z UE, decyzja o rozpisaniu kolejnego referendum albo jakiekolwiek inne odrzucenie scenariusza tzw. Brexitu bez umowy może przełożyć się na istotne umocnienia funta.