Trzecia dekada marca przyniosła odreagowanie na rynku surowca, osłabionym kryzysem zaufania w sektorze bankowym. Po spadku w okresie 7-20 marca o ponad 19% (high-low) do 70,1 USD/b – poziomu najniższego od grudnia 2021 roku – ceny ropy Brent wróciły na koniec miesiąca w pobliże 80 USD/b. Rynek wsparło wstrzymanie eksportu przez Kurdystan, półautonomiczny region Iraku, w wysokości ok. 450 tys. b/d; wznowienie dostaw będzie wymagało porozumienia z Bagdadem. Choć od dołka z 20 marca surowiec zyskał blisko 14%, miesiąc zamknął się stratą przekraczającą 4,9%; największą od listopada ubiegłego roku.
2 kwietnia, dzień przed spotkaniem komitetu monitorującego OPEC+, kartel zaskoczył rynek decyzją o cięciu wydobycia w wysokości 1,16 mln b/d. Pomijające Rosję ograniczenie, z dominującą rolą Arabii Saudyjskiej (-0,5 mln b/d), będzie obowiązywało od maja do końca roku. Zdaniem Królestwa dobrowolna redukcja jest środkiem zapobiegawczym, służącym stabilizacji rynku (nb. minimalna cena ropy bilansująca w 2023 roku budżet Arabii Saudyjskiej wynosi 66,8 USD/b). Uwzględniając dotychczasowe cięcia wydobycia ogłoszone przez Rosję (-0,5 mln b/d) i OPEC+ (-2 mln b/d), w 2023 roku kartel uszczupli globalną podaż surowca o 3,7% (3,66 mln b/d). Ruch OPEC+ wywindował notowania ropy Brent powyżej 86 USD/b, sesja 3 kwietnia zakończyła się wzrostem o 6,5%. W kolejnych dniach rynek ustabilizował się, wracając do trwającego od grudnia do początku marca trendu bocznego; tegoroczny szczyt ze stycznia w okolicach 89 USD/b okazał się poza zasięgiem.
Pochodną ograniczenia wydobycia przez kartel było pierwsze od grudnia ewidentne backwardation w tenorze spot/Dated Brent-1M, oznaka zwiększonego zainteresowania natychmiastowymi dostawami surowca. Część graczy rynkowych podniosła o 5 dolarów prognozy cen ropy na koniec 2023 roku, do przedziału 95-97 USD/b. Zdaniem Rystad Energy w przypadku wzrostu apetytu Państwa Środka na surowiec oraz braku turbulencji w sektorze finansowym należy się liczyć z ryzykiem skoku notowań powyżej 100 USD/b jeszcze przed wakacjami. Jednak cięcie wydobycia to nie ulica jednokierunkowa – rosnące ceny energii mogą się przyczynić do podwyżek stóp procentowych hamujących gospodarki oraz stymulować zwiększenie podaży surowca. Niewykluczone, że kartel skłoniły do decyzji kiepskie perspektywy dla chińskiego importu ropy w nadchodzących miesiącach. Drugie półrocze ma być solidne – pojawiają się prognozy globalnego niedoboru surowca w średniej wysokości 2,3 mln b/d, jednak ostatnie dane z Państwa Środka i USA (m.in. o aktywności przemysłowej) postawiły znak zapytania nad optymistycznymi scenariuszami rynkowymi.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję