Wśród spisowych danych regionalnych ostatnio udostępnionych przez GUS są kolejne informacje istotne z punktu widzenia oceny potrzeb mieszkaniowych. Są to dane dotyczące struktury gospodarstw domowych wg wielkości oraz charakterystyka zasobów mieszkaniowych wg okresu budowy.
Liczba gospodarstw domowych w 2022 wyniosła 12,536 mln gospodarstw. Dane te nie są porównywalne z wynikami poprzednich spisów z uwagi na zmianę definicji gospodarstwa domowego przy spisie w 2021 – wszystkie osoby mieszkające w jednym mieszkaniu były uważane za członków tego samego gospodarstwa domowego, podczas gdy w poprzednich spisach stosowano kryterium ekonomiczne.
W strukturze gospodarstw domowych największy udział mają gospodarstwa 1- oraz 2-osobowe, w skali kraju jest to prawie 48%. Ta duża grupa mniejszych gospodarstw, która z racji demografii i zmian kulturowych prawdopodobnie będzie się powiększać, generuje znaczne (obecne i przyszłe) potrzeby mieszkaniowe. Relatywnie duży udział grupy największych (5 osób i więcej) gospodarstw jest najpewniej w dużej mierze konsekwencją przyjętej definicji gospodarstwa domowego. Przy z roku na rok niższym przyroście naturalnym wzrost liczebności największej grupy gospodarstw na skutek wzrostu liczby najmłodszych członków rodzin raczej nie nastąpił.
Udział gospodarstw 1- i 2-osobowych jest silnie zróżnicowany regionalnie – od 24%-29% na Podkarpaciu i w południowej Małopolsce po 60%-66% w największych aglomeracjach. To zróżnicowanie wynika z wielu powodów, takich jak mniej lub bardziej silna tradycja rodziny wielopokoleniowej w poszczególnych regionach Polski, naturalna mobilność młodych ludzi, tworzących zwykle małe gospodarstwa (nauka, poszukiwanie pracy w dużych miastach), czy struktura demograficzna regionu (migracja młodych, pozostają małe gospodarstwa osób w podeszłym wieku).
Kolejnym obszarem niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych jest modernizacja i wymiana zasobu mieszkaniowego z racji jego zużycia i wieku. Statystyka spisowa dotycząca mieszkań wg okresu budowy w układzie regionalnym pokazuje 2,45 mln mieszkań z okresu przedwojennego (w tym 1,03 mln sprzed 1918). Przy przeciętnym dla Polski udziale mieszkań wybudowanych przed 1945 rokiem na poziomie 16,4%, są powiaty, w których przekracza on 60% (ząbkowicki – 59,5%; wałbrzyski -73%), z drugiej strony w Jastrzębiu Zdroju, Tychach, Tarnobrzegu, Łomży i Ostrołęce udział nie przekracza 2,5% mieszkań ogółem. Takie zróżnicowanie w skali kraju wynika z szeregu przyczyn: - zaszłości historycznych (relatywnie dobry stan zasobów na Ziemiach Odzyskanych, który jednak z biegiem czasu przy niedostatecznych nakładach na utrzymanie i małych inwestycjach pogorszył się); - intensywności nowego budownictwa (skoncentrowanego w największych i dużych miastach); - zniszczeń wojennych w Polsce centralnej i wschodniej (silnie zredukowały zasoby przedwojenne).
***Materiał pochodzi z raportu PKO BP: “Rynek Inwestycyjny. Analizy Nieruchomości”, którego pełną zawartość możesz zobaczyć i pobrać klikając w poniższy przycisk:
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję