Wzrost PKB w 3q22 obniżył się do 3,6% r/r (z 5,8% r/r w 2q22), głównie za sprawą wyraźnego spowolnienia popytu krajowego. Osłabienie dotyczy zarówno popytu konsumpcyjnego (wzrost o 0,9% r/r w 3q22), jak i inwestycyjnego (+2,0% r/r w 3q22). Wyhamowanie wzrostu popytu konsumpcyjnego odzwierciedla negatywny wpływ inflacji na dochody realne gospodarstw domowych oraz skutki wzrostu stóp procentowych. Mocnym punktem w strukturze PKB pozostaje eksport – to efekt napływu nowych inwestycji zagranicznych do Polski, a także słabego złotego, który wspiera konkurencyjność cenową eksportu.
Dynamika PKB w 1h23 będzie ujemna, co w największym stopniu wynikać będzie z ograniczenia popytu ze strony sektora konsumenckiego. Gospodarstwa domowe, zwłaszcza na początku roku, będą się mierzyć z dalszym spadkiem realnych dochodów. Co istotne, spowolnienie gospodarcze nie wywoła silnego wzrostu bezrobocia. W obliczu utrzymujących się trudności firm w pozyskiwaniu pracowników, podstawową reakcją firm na pogorszenie koniunktury będzie optymalizacja kosztów poprzez ograniczanie wzrostu wynagrodzeń. Jednocześnie, przy wciąż dużej liczbie wakatów, osoby tracące pracę powinny być w stanie relatywnie szybko znaleźć alternatywne zatrudnienie (chociaż pewnie na mniej atrakcyjnych warunkach). Hibernacja zatrudnienia powinna umożliwić stosunkowo szybką poprawę sytuacji finansowej gospodarstw domowych w dalszej części roku, wraz ze spadkiem inflacji. To, w połączeniu z oczekiwanym rozpoczęciem obniżek stóp procentowych, powinno ponownie wzmocnić skłonność gospodarstw domowych do podejmowania istotnych wydatków, w tym inwestycji na rynku mieszkaniowym.
Po wygaśnięciu części Tarczy Antyinflacyjnej, w styczniu 2023 inflacja CPI ponownie wzrośnie, a w lutym osiągnie szczyt. W marcu rozpocznie się stabilny trend dezinflacyjny, a przy braku nowych zaburzeń zewnętrznych (ceny surowców, żywności), inflacja będzie się szybko obniżać. Szacujemy, że w 4q23 inflacja CPI będzie już jednocyfrowa.
RPP wg nas zakończyła cykl podwyżek stóp procentowych NBP ze stopą referencyjną na poziomie 6,75%. Istotne pogorszenie koniunktury w połączeniu ze spadkiem inflacji pod koniec 2023 otworzą przestrzeń do pierwszych obniżek stóp.
Dokonane już zacieśnienie polityki pieniężnej, ostrzejsze rekomendacje nadzoru dotyczące m.in. liczenia zdolności kredytowej, silne pogorszenie nastrojów konsumentów sprawiły, że w 3q22 tempo wzrostu kredytów mieszkaniowych złotowych dla osób prywatnych wyraźnie wyhamowało, do 2,6% r/r z 7,1% r/r w 2q22. W październiku tempo wzrostu kredytów mieszkaniowych złotowych dalej obniżało się (do 1,1% r/r).
Główne banki centralne są zdeterminowane, aby walczyć z inflacją, nawet kosztem recesji. W naszej ocenie w USA opóźniona reakcja gospodarki na zacieśnienie monetarne, w połączeniu z rozpoczęciem trendu dezinflacyjnego sprawi, że cykl podwyżek stóp nie przedłuży się znacząco na 2023, a przy „dobrych wiatrach” może się zakończyć w grudniu br. Stopa Fed zatrzymałaby się wtedy w pobliżu 5%. W strefie euro inflacja ustanawia kolejne rekordy, ale aktywność w sferze realnej zmniejsza się. EBC zapowiada, że będzie w krótkim terminie kontynuował zdecydowane podwyżki stóp procentowych. Podtrzymujemy ocenę, że na początku 2023 bolesne konsekwencje kryzysu energetycznego zmuszą EBC do zwrócenia większej uwagi na realną gospodarkę i do zakończenia cyklu podwyżek stóp na poziomie 2,75%. Ryzykiem dla tego scenariusza jest ponowny wzrost cen surowców energetycznych. Gdyby on nastąpił, to EBC mógłby być zmuszony do dalszych podwyżek stóp procentowych.
***Materiał pochodzi z raportu PKO BP: “Rynek Inwestycyjny Analizy Nieruchomości”, którego pełną zawartość możesz zobaczyć i pobrać klikając w poniższy przycisk:
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję