Przeciętne zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw (niepełne etaty są przeliczane na pełne etaty) wzrosło w lipcu o 2,3% r/r wobec 2,2% r/r miesiąc wcześniej, co było wynikiem nieco lepszym niż nasze szacunki i konsensus rynkowy. Natomiast w samym lipcu liczba etatów zwiększyła się o 11,6 tys. wobec wzrostu o 5,1 tys. miesiąc w czerwcu.
Najsilniej zatrudnienie wzrosło w zakwaterowaniu i gastronomii, budownictwie oraz transporcie, co związane jest z sezonowym wzrostem zapotrzebowania na pracowników w tych sektorach w miesiącach letnich. Wzrost ten w tym roku był jednak silniejszy niż w latach poprzednich, co pokazuje na wciąż wysoki popyt na pracę i wysoką koniunkturę gospodarczą. Co ciekawe, tak dobre dane o zatrudnieniu kontrastują ze wskazaniami badań koniunktury z ostatnich kilku miesięcy, gdzie przedsiębiorcy wskazywali na spadek zapotrzebowania na prace.
Wyraźnie wyższa od oczekiwań była także dynamika przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, która w lipcu wyniosła 15,8% r/r wobec wzrostu o 13,0% r/r miesiąc wcześniej. Oznacza to, że realna dynamika płac powróciła do poziomów dodatnich, choć wyniosła tylko 0,2% r/r. Najsilniejsze wzrosty płac widoczne były w górnictwie oraz w wywarzaniu i zaopatrywaniu w energię elektryczną, gaz i parę wodną, gdzie dynamiki płac wyniosły odpowiednio 81,6% r/r oraz 33,2% r/r co sugeruje jednorazowy charakter czynników podwyższających płace (nadgodziny, premie i bonusy, wypłaty dodatków). Niemniej jednak solidne wzrosty płac utrzymują się w dużej części polskiej gospodarki, co wskazuje się na utrzymywanie się wciąż na wysokim poziomie presji płacowej. Dynamika nominalnego funduszu płac, złożenia wynagrodzeń i zatrudnieni, przyspieszyła w lipcu do 18,9%, zaś w ujęciu realnym wyniosła +2,9% r/r.
Dane z sektora przedsiębiorstw za lipiec wskazują, że rynek pracy wciąż jest w dobrej kondycji, a wyhamowywanie aktywności ekonomicznej nie przekłada się na silne ograniczenie popytu na pracę oraz presji płacowej. Choć opublikowane dziś dane spowodowane są częściowo przez czynniki jednorazowe, będziemy mogli to ocenić po opublikowaniu pełnego zestawu danych w Biuletynie Statystycznym GUS, to jednak fundamentalne uwarunkowania rynku pracy wskazują na jego mocną kondycję. Wraz z hamowaniem gospodarki zmniejszać się będzie popyt na pracę, jednak nie oczekujemy radykalnego wzrostu bezrobocia. W rezultacie, w warunkach wysokiej inflacji oraz rekordowo niskiego bezrobocia, presja płacowa będzie utrzymywać się na podwyższonym poziomie. W badaniach koniunktury NBP odsetek przedsiębiorstw planujących wzrost płac utrzymuje się wciąż znacznie powyżej długoterminowej średniej.
W lipcu 2022 r. przeciętne #zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw wyniosło 6 508,3 tys. etatów (+2,3% r/r). Dane dotyczą podmiotów z sektora przedsiębiorstw o liczbie pracujących 10 i więcej osób w wybranych rodzajach działalności PKD 2007. https://t.co/pj1l3tr5xG#GUS pic.twitter.com/UNi5MIwgwa
— GUS (@GUS_STAT) August 19, 2022
W naszej ocenie dzisiejsze dane wpisują się w scenariusz, iż cykl podwyżek stóp procentowych w Polsce jeszcze się nie zakończył, pomimo coraz wyraźniejszych sygnałów hamowania gospodarki. Ciasny rynek pracy i rekordowo niskie bezrobocie będą utrudniały trwałe obniżenie inflacji. Co prawda wskaźnik CPI prawdopodobnie osiągnął już tegoroczny szczyt, jednak presja popytowa, warunkowana m.in. kondycją rynku pracy może utrzymać się na podwyższonym poziomie. Szczególnie, że ekspansywna pozostanie polityka fiskalna. To właśnie ten element może istotnie wpływać na tempo dezinflacji. Dlatego też w naszej ocenie RPP może ponownie podnieść stopy na wrześniowym posiedzeniu o 25-50 pkt. baz. Ostateczna decyzja uwarunkowana będzie jednak od napływających danych z gospodarki, a w tym kontekście ważne mogą być publikowane pod koniec miesiąca dane o strukturze PKB w 2Q oraz wstępnym odczycie inflacji w sierpniu.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję