Wydarzeniem numer jeden mijającego tygodnia były bez wątpienia niecierpliwie wyczekiwane dane o inflacji w USA. Wskaźnik CPI wreszcie, po raz pierwszy od pięciu miesięcy, nie tylko nie okazał się wyższy od oczekiwań ekonomistów, ale co więcej sprawił miłą niespodziankę (8,5 proc. rok do roku względem prognozy 8,7 proc.). Powszechnie zaczęto mówić o tym, że szczyt inflacji jest już być może za nami.
Natychmiast przesunęły się w efekcie oczekiwania rynkowe dotyczące ścieżki podwyżek stóp procentowych w USA. Błędne byłoby jednak przypuszczenie, że temat dalszego zacieśniania polityki monetarnej jest już zupełnie nieaktualny i doszło do radykalnego „gołębiego” zwrotu (tzw. dovish pivot), porównywalnego do sytuacji z grudnia 2018 roku, kiedy to Jerome Powell ogłosił koniec poprzedniego cyklu podwyżek stóp. Co prawda, wg aktualnych oczekiwań 75-punktowa podwyżka we wrześniu stała się nagle mało prawdopodobna, ale stopy i tak mają iść w górę o mocne 50 punktów bazowych, po czym mają jeszcze nadejść kolejne podwyżki w listopadzie i grudniu. W tle postępuje też redukcja bilansu Fedu, który wg danych za ubiegły tydzień skurczył się do poziomu najniższego od lutego. O natychmiastowej zmianie kursu przez Fed nie może być na razie mowy. Choćby dlatego, że opublikowane przed tygodniem dane z rynku pracy pokazały ultra niską stopę bezrobocia (3,5 proc.) i rekord zatrudnienia.
Póki co jednak domniemany szczyt inflacji pozwolił podtrzymać bycze nastroje na Wall Street, gdzie trwa letnie ocieplenie, o którym wcześniej pisaliśmy. Indeks S&P 500 wykorzystał nadarzającą się okazję i tuż po publikacji danych o CPI sforsował poziom oporu na wysokości czerwcowej górki, wędrując najwyżej od ponad trzech miesięcy. Na warszawskiej giełdzie ożywienie przebiega jednak dość opornie, podobnie jak na rynkach wschodzących.
Trwałość letniej poprawy nastrojów na Wall Street zależy głównie od tego czy wraz ze zmniejszającymi się obawami przed inflacją na dobre odejdą również obawy przed spowolnieniem gospodarczym, a nawet recesją. Pod tym drugim względem sprawa wcale nie jest oczywista w świetle opisywanych przed zaledwie tygodniem recesyjnych sygnałów ostrzegawczych wynikających z odwrócenia (inwersji) krzywej rentowności obligacji. Nowością mijającego tygodnia była z kolei publikacja globalnego wskaźnika wyprzedzającego koniunktury OECD, który znalazł się najniżej od 20 miesięcy – to sygnał, że spowolnienie postępuje i prawdopodobnie na tym jeszcze nie koniec.
Sygnały ostrzegawcze wysyłają też wyniki finansowe amerykańskich spółek. Nasza analiza kończącego się sezonu publikacji za II kwartał pokazuje drugi z rzędu spadek marży operacyjnej. Obniżają się też konsensusowe prognozy zysków, szczególnie na 2023 rok, które osiągnęły poziom najniższy od grudnia (aczkolwiek są ciągle o ponad 8 proc. wyższe od szacunków na 2022).
Reasumując, wyczekiwana od dawna miła niespodzianka w danych o amerykańskiej inflacji pozwoliła wydłużyć letnie ocieplenie nastrojów na Wall Street. Od czerwcowego dołka S&P 500 (z 16/06) miną niebawem dwa miesiące. Pamiętajmy jednak, że na razie inflacja jest ciągle zbyt wysoka, by Fed miał nagle zaprzestać podwyżek stóp, a jednocześnie widzimy kolejne symptomy słabnięcia koniunktury gospodarczej i pierwsze oznaki pogarszania się marż spółek.
Czy szczyt inflacji mamy już za sobą, a bycze ostatnio nastroje się utrzymają? Co hamuje wzrost cen złota? #iWealth_News już dostępny - komentują T.Hońdo, @GrzChl i @JacekMaleszews1 oraz @DrozdowskiAdam i P.Bujko z #InValue. Zapraszamy do lektury ➡ https://t.co/ZfHNI5lfxy
— iWealth (@iWealth_pl) August 12, 2022
Autor: Tomasz Hońdo, CFA, Starszy Ekonomista Quercus TFI, Redaktor Qnews.pl
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję