W czwartek złoty osłabiał się w relacji do euro (kurs EUR/PLN wracał powyżej poziomu 4,69), jednak nieco umacniał się w relacjo do dolara (USD/PLN oscylował w okolicy poziomu 4,35) wraz ze wzrostem notowań EUR/USD w pobliże poziomu 1,08.
Krajowe czynniki nie miały istotnego wpływu na notowania polskiej waluty. Na ostatniej sesji. L. Kotecki z RPP powiedział, że jego zdaniem Rada nie podniesie już w tym roku stóp procentowych, ale nie widzi również pola do ich obniżenia. Notowania złotego istotnie nie odbiegały od innych walut z regionu CEE, gdzie podobna skala zmienności obserwowana była zarówno na czeskiej koronie jak i węgierskim forincie. W krótkim terminie oczekujemy, że notowania pary EUR/PLN będą utrzymywały się poniżej poziomu 4,70.
Na globalnym rynku walutowym uwagę przyciągał wzrost pary EUR/USD powyżej poziomu 1,08. Katalizatorem do tego ruchu była publikacja danych o inflacji z USA, która w przypadku głównego wskaźnika CPI spowolniła do 6,5% r/r w grudniu (z 7,1% w listopadzie), a dla bazowego wariantu do 5,7%. Pomimo odczytów zgodnych z rynkowymi oczekiwaniami dolar osłabiał się wraz z topniejącymi zakładami na większą (niż o 25 pb) podwyżkę stóp procentowych przez Fed podczas posiedzenia na początku lutego. Notowania EUR/USD znajdują się w pobliżu poziomów najwyższych od 9 miesięcy w związku z wyceną wskazującą na dłuższy cykl podwyżek stóp procentowych w strefie euro niż w USA. Dolar nie cieszy się w ostatnim czasie zwiększonym zainteresowaniem z tytułu statusu bezpiecznej przystani, gdyż otwarcie chińskiej gospodarki i spadek kursu USD/CNY w pobliże poziomu 6,75 działa pozytywnie na apetyt na aktywa ryzykowne.
Na globalnym rynku stopy procentowej publikacja zgodnych z oczekiwaniami danych nt. grudniowej inflacji w USA zwiększyła zmienność notowań, jednak nie doprowadziła do istotnej zmiany nastrojów. W tym kontekście warto też zauważyć, że instrumenty pochodne wyceniają spadek inflacji w USA w 2023 r. w okolice 2%, czyli do poziomu pożądanego przez Fed. Z kolei na polskim rynku rentowności polskich obligacji wciąż utrzymują się poniżej 6%, a kontrakty FRA w dalszym ciągu wyceniają pierwszą obniżkę stóp procentowych w III kw. 2023 r.
Podczas piątkowej sesji nie zaplanowane zostały wydarzenia, które mogłyby zmienić sentyment na rynku długu. W regionie CEE publikowane będą dane nt. inflacji na Węgrzech (konsensus: 26,0% r/r vs. 22,5% miesiąc wcześniej). Trudno jednak zakładać, aby odczyt mógł istotnie zmienić oczekiwania rynkowe odnośnie polityki pieniężnej na Węgrzech, czy też szerzej patrząc w regionie. Tu dosyć jasno banki centralne zasygnalizowały koniec cyklu podwyżek stóp i co najwyżej będą przeciwdziałać zbyt mocnej deprecjacji walut lokalnych w momentach podwyższonej awersji do ryzyka. Również finalne odczyty inflacji w Europie (w tym w Polsce) nie będą zaskoczeniem dla inwestorów, co powoduje, że brakować będzie impulsów do potencjalnych dalszych spadków krzywych dochodowości. Większość pozytywnych informacji została już uwzględniona, a inwestorzy teraz mogą zwrócić nieco większą uwagę na komentarze płynące ze strony przedstawicieli Fed czy EBC. Warto wspomnieć, że wyraźnie podtrzymują oni zamiar dalszego zaostrzania polityki pieniężnej, chociaż może w nieco bardziej umiarkowanej formule. W tej sytuacji łatwo mogą pojawić się preteksty do korekty. W efekcie pogorszenie się sentymentu na globalnym rynku długu może sprowokować realizację zysków i wzrost rentowności polskich obligacji powyżej 6%.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję