Wpływ na deprecjację złotego miało szereg czynników od globalnych, po lokalne, a także te wynikające z analizy technicznej. Wzrost zmienności na rynkach finansowych oraz umacniający się japoński jen i frank szwajcarski nie tworzyły pozytywnego otoczenia dla walu EM, szczególnie dla tych wysokooprocentowanych, które przez wiele miesięcy były kupowane przez inwestorów w strategiach carry trade. Zamykanie pozycji w obrębie tych strategii było jedną z przyczyn osłabienia PLN. Lokalnie, wbrew ostatniej narracji prezesa NBP, inwestorzy po niższych odczytach krajowej inflacji bazowej zaczęli wyceniać obniżki stóp procentowych w Polsce już w lutym 2025 roku, co miało również negatywny wpływ na wycenę złotego. Dodatkowo ww. czynniki zaczęły oddziaływać kiedy kursy EUR/PLN i USD/PLN znajdowały się w okolicy średnioterminowych, technicznych wsparć, co wyzwoliło dodatkową realizację zysków i spowodowało ich odbicie w górę.
W obecnym tygodniu złoty pozostanie pod wpływem globalnych trendów, a te kształtować będą oczekiwania odnośnie przyszłych posunięć Fed oraz rozwój wypadków wokół wyborów prezydenckich w USA i powiązane z nimi pozycjonowanie inwestorów na różnych klasach aktywów. W naszej opinii rezygnacja J. Bidena z ubiegania się o reelekcję zwiększy niepewność na rynkach, a tym samym co najmniej utrzyma ich podwyższoną zmienność. Nie jest to sprzyjające środowisko dla walut EM. Z tego względu uważamy, iż w perspektywie kilku sesji kursy EUR/PLN i USD/PLN mogą kierować się odpowiednio w okolice 4,30 i 3,96, gdzie znajdują się istotne, krótkoterminowe, techniczne opory.
Zobacz także: Zmienność kursu euro w poniedziałek, 22 lipca. Czy euro zaskoczy dziś rynki?
Na rynkach stopy procentowej miniony tydzień charakteryzował się podwyższoną zmiennością, w pierwszej jego części rentowności obligacji skarbowych zniżkowały, w drugiej zaś dynamicznie rosły. Finalnie obligacje z Niemiec zakończyły tydzień spadkiem rentowności o 3-5 pb., polskie poszły w dół o 2-6 pb., a amerykańskie zwyżkowały o ok. 5 pb.
Rynki FI w ubiegłym tygodniu pozostawały głównie pod wpływem oczekiwań dotyczących skali i dynamiki obniżek stóp procentowych Fed i EBC w br. Gołębie wypowiedzi J. Powella z poniedziałku spowodowały wzrost rynkowych wycen prawdopodobieństwa wrześniowej obniżki stóp Fed w kierunku 100% czego skutkiem były spadki rentowności UST ale tylko na pierwszych sesjach tygodnia. Posiedzenie EBC nie przyniosło natomiast nowych wskazówek odnośnie szans na kolejną obniżkę stóp we wrześniu br., a Ch. Lagarde podtrzymała zależność przyszłych decyzji Rady Prezesów od napływających danych. Rentowności krajowych SPW w otoczeniu sprzyjających przez większość tygodnia trendów rynków bazowych ale i pod wpływem niższego odczytu inflacji bazowej z Polski za czerwiec br. mocno zniżkowały w pierwszej części tygodnia, a rynkowe wyceny obniżki stóp NBP przesunęły się nawet na luty ’25. Koniec tygodnia na krajowym rynku FI przyniósł jednak wzrosty rentowności, a papiery 5- i 10-letnie odwróciły z okolic dolnych ograniczeń średnioterminowych trendów bocznych.
W naszej opinii to oczekiwania dotyczące przyszłych posunięć Fed, kształtowane przez szereg odczytów makro (w tym inflację PCE) będą w obecnym tygodniu decydować o nastrojach na rynkach FI. Wpływ decyzji J. Bidena na ww. rynki jest na obecnym etapie trudny do określenia, jednak ewentualne „załączenie” trybu risk-off mogłoby wyzwolić przepływ kapitału w kierunku obligacji skarbowych. Uważamy jednak, że w najbliższych dniach wzrosty rentowności obligacji skarbowych mogą być kontynuowane, z celami w pobliżu 2,50%, 4,30% oraz 5,70% odpowiednio dla rentowności 10-letnich papierów z Niemiec, USA i Polski.
Wykres dnia: W ubiegłym tygodniu traciły wysokooprocentowane waluty EM kosztem niskooprocentowanych walut bazowych m.in. jena i franka szwajcarskiego.
Źródło: Refinitiv
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję