Często mówi się o tym, że globalne rynki finansowe to system naczyń połączonych, w którym poszczególne aktywa wzajemnie na siebie oddziałują. Początek drugiego półrocza doskonale to obrazuje.
W centrum wydarzeń pozostaje, tradycyjnie, rozgrywająca przysłowiową piłkę amerykańska Rezerwa Federalna. Postępujące zacieśnianie polityki monetarnej za oceanem – podwyżki stóp procentowych (kolejna, spodziewana 27 lipca br.) oraz rozkręcająca się stopniowo redukcja bilansu Fed – wywierają presję na umacnianie się dolara. Tzw. indeks dolarowy, mierzący siłę USD względem koszyka innych głównych walut, w ostatnich dniach pokonał poprzedni, lokalny szczyt z połowy czerwca br. i zawędrował najwyżej od …2002 roku. Analitycy techniczni już zaczęli kreślić scenariusze, w których Dollar Index miałby dotrzeć nawet do szczytów z 2001 roku, co oznaczałoby aprecjację o kolejne kilkanaście procent.
Siła dolara to także konsekwencja słabości euro, które cierpi na załamaniu bilansu handlowego niemieckiej maszyny eksportowej. Można też chyba mówić o rynkowym kryzysie zaufania do Europejskiego Banku Centralnego, który po kilkunastu miesiącach bagatelizowania inflacji dopiero teraz zabiera się za pierwszą podwyżkę stóp, i to, akurat w momencie, gdy gospodarka Starego Kontynentu może stanąć w obliczu recesji.
Siła dolara, jako typowa oznaka zacieśniania tzw. globalnych warunków finansowych, zaczęła uderzać w notowania np. surowców, przede wszystkim metali przemysłowych – z uznawaną za „profesora ekonomii” miedzią na czele – oraz surowców rolnych (mimo skutków wojny w Ukrainie!). W okolicę pułapu 100 USD za baryłkę powróciły nawet notowania ropy naftowej. To akurat wiadomości dobre, jeśli chodzi o globalne zmagania z inflacją.
W polskich warunkach umacniający się dolar jeszcze bardziej jednak komplikuje zadanie stojące przed Radą Polityki Pieniężnej, która zapewne wolałaby kończyć cykl podwyżek stóp procentowych w obliczu możliwej recesji, ale aprecjacja USD oznacza, jak zwykle, presję na osłabienie złotego względem głównych walut, a słaby złoty - to wyższa inflacja. Kurs dolara względem PLN zawędrował w ostatnich dniach w pobliże 4,70, skąd już tylko kroczek dzieli go od …historycznego rekordu (ok. 4,73), odnotowanego jesienią 2000 roku.
Z punktu widzenia polskiego inwestora dolar w portfelu okazuje się – po raz kolejny w dziejach – częściową, przynajmniej, rekompensatą za spadek wartości krajowych akcji. Korzystna okazuje się też, w tym roku, ekspozycja na aktywa zagraniczne denominowane w USD.
Autor: Tomasz Hońdo, CFA, Starszy Ekonomista Quercus TFI, Redaktor Qnews.pl
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję