Przed tygodniem sporo miejsca poświęciliśmy analizie perspektyw krajowego rynku akcji, dla którego rosyjska inwazja na Ukrainę okazała się impulsem gwałtownie przyspieszającym trend spadkowy, który na GPW zaczął rozwijać się jeszcze na jesieni ub.r.
Na szczęście, zawsze - w tak burzliwych okolicznościach - inwestorzy dysponują potężnym sprzymierzeńcem - dywersyfikacją portfela. Wśród aktywów, które w tym roku okazują się przeciwwagą dla przeceny akcji krajowych i zagranicznych, jest – obok surowców (oraz spółek surowcowych) i walut obcych, złoto - najważniejszy reprezentant metali szlachetnych.
Z punktu widzenia polskich inwestorów
szczególnie godne podkreślenia jest to, co dzieje się z notowaniami złota wyrażonymi w PLN, które w ostatnich dniach sięgnęły po nowe rekordy. To zarówno zasługa zwyżki dolarowych cen szlachetnego metalu (które, wszakże od maksimów dzieli jeszcze pewien dystans), jak i gwałtownej aprecjacji USD względem rodzimej waluty.
To, że złoto potrafi być przeciwwagą dla panicznej przeceny na rynku akcji, nie jest nowością,
czy też jednorazowym zbiegiem okoliczności. Szlachetny metal w ramach portfela inwestycyjnego łagodził skutki wybuchu pandemii w 2020 roku, „mini-bessę” w 2016, załamanie w lecie 2011, czy też finałowy etap bessy w 2008 - po upadku Lehman Brothers. W takich dramatycznych chwilach tzw. korelacja między złotem i akcjami potrafi przejściowo stać się mocno ujemna, co oznacza, że notowania obu aktywów podążają w przeciwnych kierunkach. Taka cecha jest niezwykle pożądanym zjawiskiem, zgodnie z klasyczną teorią portfelową, za którą Harry Markowitz został nagrodzony Nagrodą Nobla.
Złoto, to jednak nie tylko swoiste zabezpieczenie na najbardziej burzliwe czasy, ale też aktywo mogące pochwalić się długoterminową aprecjacją. Nasz wykres dowodzi, że na dłuższą metę, na przestrzeni wielu lat, cena żółtego metalu wyrażona w PLN dotrzymywała kroku benchmarkowi krajowego rynku akcji, czyli indeksowi WIG.
Dalsza konkluzja jest taka, że włączenie sporej porcji złota do portfela złożonego z akcji pozwalałoby znacznie ograniczyć zmienność stóp zwrotu. Z naszych wyliczeń obejmujących okres zobrazowany na wykresie wynika, że aby zminimalizować ryzyko (zmienność), należałoby w portfelu umieścić aż ok. 52 proc. złota (przy upraszczającym założeniu, że do wyboru mamy tylko akcje z WIG i właśnie złoto – w rzeczywistości paleta dostępnych inwestycji jest, oczywiście, dużo szersza).
Przy inwestowaniu w szlachetny metal należy natomiast uważać na koszty transakcyjne
W przypadku fizycznego złota (sztabek, monet) chodzi o wysoki spread między ceną zakupu i odsprzedaży, z kolei np. kontrakty terminowe (futures) nadają się bardziej do krótkoterminowej spekulacji, niż długoterminowej inwestycji ze względu na koszty tzw. rolowania. W grę wchodzą jeszcze fundusze.
Reasumując,
obecna sytuacja pokazuje, że cierpliwe akumulowanie złota w portfelu inwestycyjnym (szczególnie w okresach, gdy te przeżywa słabsze chwile) pozwala - w ostatecznym rozrachunku - osiągać bardziej stabilne stopy zwrotu.
Autor: Tomasz Hońdo- Starszy Ekonomista, Quercus TFI,Redaktor Qnews.pl
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję