W 3q22 sytuacja branży elektroenergetycznej uległa osłabieniu z uwagi na znaczny wzrost kosztów działalności przewyższający wzrost przychodów. Przychody w 3q22 zwiększyły się o 49% r/r, koszty o 51% r/r, w rezultacie wynik finansowy zmniejszył się o 25% r/r do 2,1 mld zł. Wzrost cen węgla i gazu, CO2 oraz kosztów osobowych (podwyżka wynagrodzeń na pracownika w 3q22 o 23% r/r) przyczyniły się do zwiększenia cen producentów o ponad 70% r/r przy wyższych o 41% r/r cenach detalicznych nośników energii.
Wytwórcy energii elektrycznej wykorzystują głównie węgiel energetyczny kupowany w polskich kopalniach. W 3q22 indeks węgla PSCMI1 wzrósł o 118% r/r do 536 zł/t, wzrost cen był wynikiem m.in. renegocjacji przez kopalnie wcześniej zawartych długoterminowych umów z elektrowniami. Poziom cen węgla energetycznego wywiera silny wpływ na ceny hurtowe na TGE, gdyż 44% energii jest wytwarzane w elektrowniach zawodowych opartych na węglu kamiennym.
W 3q22 notowania energii elektrycznej na TGE w kontraktach BASE na 2023 osiągnęły poziom 1697 zł/MWh wobec 378 zł/MWh w 3q21 (+349% r/r), w 4q22 średnia cena hurtowa obniżyła do 1084 zł/MWh. Spółki obrotu w oparciu o indeks BASE Y-23 kreują ceny dla odbiorców końcowych. By zapobiec znacznym podwyżkom cen rząd przyjął system wsparcia w opłacaniu kosztów energii elektrycznej w ramach tarczy solidarnościowej. Zamrożenie cen energii elektrycznej w 2023 dla gospodarstw domowych, MŚP i odbiorców uprawnionych (Ustawa z 27.10.22) odbije się szczególnie negatywnie na marżach firm podsektora obrotu, które kupują energię w kontraktach terminowych po cenach wyższych niż ceny maksymalne ustalone w ustawie i będą zobowiązane sprzedać energię określonym odbiorcom ze stratą. W ustawie wprowadzono także mechanizm polegający na ograniczeniu nadzwyczajnych dochodów wytwórców energii elektrycznej i przedsiębiorstw obrotu.
W poł. grudnia’22 prezes URE zatwierdził wzrost taryf na energię elektryczną dla sprzedawców na 2023 rok. W zależności od spółki, wzrosną one dla odbiorców z grup G od 160% do prawie 180%, średnio o 45% pójdą w górę stawki dystrybucyjne. Do ustawowych rocznych limitów zużycia gospodarstwa domowe zapłacą stawki za energię i dystrybucję obowiązujące w 2022, natomiast powyżej limitów – cenę 693 zł/MWh (plus 23% VAT), lecz już z nowymi, wyższymi stawkami za dystrybucję. Taryfy stanowią podstawę do kalkulacji rekompensat dla spółek obrotu za sprzedaż po cenie regulowanej. Przygotowany model rekompensat może okazać się niewystarczający, spółki Polenergia, Enea, Energa oszacowały straty z tytułu mrożenia cen w 2023 łącznie na 1,5 mld zł. W dystrybucji perspektywy są dobre, podwyżka taryf umożliwi firmom zwiększenie inwestycji.
***Materiał pochodzi z raportu PKO BP: “Kwartalnik Branżowy 3q22. Analizy Sektorowe”, którego pełną zawartość możesz zobaczyć i pobrać klikając w poniższy przycisk:
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję