Bieżący rok zaczął się bardzo dobrze dla rynków finansowych. Inwestorzy zmęczeni narracją o spowolnieniu gospodarczym, uciążliwej inflacji i geopolitycznych ryzykach zwracali większą uwagę na sygnały świadczące o odwróceniu tych tendencji. Dane makroekonomiczne kolejny miesiąc potwierdzały tezę o miękkim lądowaniu gospodarek, co przełożyło się na wycenę aktywów finansowych.
Tak jak w ubiegłym miesiącu, inflacja CPI kontynuuje spadek zarówno w gospodarkach rozwiniętych, jak i rozwijających się, głównie za sprawą spadku cen opału i paliw, choć inflacje bazowe pozostają wysokie (w USA 5,7% r/r; w Europie 5,2% r/r; w Polsce 11,5% r/r). Jednocześnie dane makroekonomiczne dotyczące produkcji przemysłowej, sprzedaży detalicznej czy usług oraz indeksy PMI jednoznacznie i konsekwentnie wskazują na postępujący proces spowolnienia wzrostu, choć w mniejszym tempie niż spodziewają się ekonomiści. Inflacja i wzrost gospodarczy hamują - zgodnie z oczekiwaniami.
Szukając potwierdzenia scenariusza miękkiego lądowania, dużą uwagę poświęca się rynkowi pracy w USA. Amerykańska inflacja ma w dużej mierze charakter inflacji popytowej, wynikającej z niedoboru siły roboczej oraz ciągle dobrej kondycji konsumentów i firm. Dane z ubiegłego miesiąca dalej jednak wskazują na tzw. „rynek pracownika”. Wyniki grudniowej ankiety JOLTS, która bada sytuację na rynku pracy, pokazały utrzymującą się liczbę 11 mln wolnych etatów do obsadzenia, co w porównaniu do liczby zarejestrowanych bezrobotnych oznacza około 2 wakaty na 1 bezrobotnego. Indeks koniunktury w przemyśle ISM, pomimo spadku (zwłaszcza w przypadku oceny liczby nowych zamówień), pokazuje, że zatrudnienie trzyma się nieźle. Swoistą puentą jest ubiegłotygodniowy odczyt zmiany zatrudnienia w sektorze pozarolniczym (NFP). Zwiększenie liczby nowych etatów o 517 tysięcy to pobicie wszelkich, nawet najbardziej optymistycznych prognoz.
W naszym regionie zatrudnienie wykazuje podobną odporność. W Polsce stopa bezrobocia liczona metodologią unijną osiągnęła poziom 2,9% i tylko Czechy mają w Europie niższą.
Mocny rynek pracownika oznacza dalszą stymulację popytu konsumentów. W kontekście miękkiego lądowania, zbyt dobre dane makroekonomiczne to tak naprawdę mogą być - złe dane. Z jednej strony silny rynek pracy pozwoliłby przejść suchą stopą przez okresowe spowolnienie, ale zbyt mocny może doprowadzić do ponownego zaostrzenia kursu polityki monetarnej i w efekcie szybszą lub/i mocniejszą recesję.