Produkcja sprzedana przemysłu spadła w czerwcu o 1,4% r/r, po spadku o 3,2% r/r w maju, a więc w skali zbliżonej do naszych oczekiwań, jak i konsensusu prognoz. Jest to już piąty miesiąc z rzędu, gdy produkcja przemysłowa obniża się o w odniesieniu do analogicznego okresu ub. roku. Ponadto inflacja cen producenta (indeks PPI) obniżyła się do 0,5% r/r z 2,8% r/r w maju. Dane te potwierdzają słabą koniunkturę w przemyśle w 2Q 2023 i trend obniżającej się inflacji. Należy jednak zauważyć, że produkcja przemysłowa po korekcie sezonowej, wzrosła m/m o 0,4% m/m, przerywając okres trzech miesięcy solidnych spadków.
Obraz przemysłu w rozbiciu na podsektory nie uległ w czerwcu znaczącym zmianom. Silne spadki odnotowuje się w górnictwie, produkcji chemikaliów i metali, a także wyrobów z drewna i papieru. Działalność wytwórcza napędzana jest nadal przez firmy produkujące pojazdy samochodowe, przyczepy i naczepy (wzrost o 19,7% r/r). Nieźle produkcja wygląda także w przypadku maszyn i urządzeń, w tym elektrycznych oraz, w mniejszym stopniu, wyrobów elektronicznych. Subsektory te znaczą cześć produkcji sprzedają za granicę i w naszej ocenie nadal realizują wcześniejsze zamówienia, jeszcze z okresu większych napięć w łańcuchach dostaw.
Koniunktura w przemyśle w czerwcu nie ulega istotnym zmianom. Odczuwa on silny spadek popytu z kraju i z zagranicy (z wyjątkiem niektórych branż), do czego przyczyniał się spadek siły nabywczej gospodarstw domowych w wyniku wysokiej inflacji i szybkich podwyżek stóp procentowych. Podtrzymujemy zatem ocenę, że produkcja przemysłowa oddziaływała w kierunku spadku r/r PKB w 2Q 2023, który wg naszej prognozy wyniesie 0,1% r/r, po spadku o 0,3% r/r w 1Q 2023.
Należy podkreślić jednak, że produkcja przemysłowa po korekcie sezonowości wzrosła w czerwcu o 0,4% m/m. Niesie to promyk nadziej dla sektora w kolejnych kwartałach, wraz z obniżeniem się inflacji i z już lepszymi nastrojami konsumentów. Odbiciu koniunktury w przemyśle powinno sprzyjać także spodziewana poprawa aktywności w sektorze budowlanym. Wsparcie przemysłu w najbliższych kwartałach będzie wynikało naszym zdaniem głównie z czynników wewnętrznych, gdyż spowolnienie popytu na towary z zagranicy wydaje się większe niż kilka miesięcy temu, zwłaszcza, że u najważniejszego partnera handlowego Polski dalej będą podnoszone stopy procentowe. W naszym scenariuszu zakładamy, że dynamika PKB wrośnie z ok. 1,0% r/r w 2023 r. do 2,6% w 2024 r.
Słaby popyt w przemyśle wpływa, obok spadków cen na międzynarodowych rynkach surowcowych, rozładowaniu zatorów w sieciach dostaw oraz niższych kosztów transportu, oddziałuje na obniżającą się inflację cen produkcji sprzedanej. Wskaźnik PPI spadł bowiem w czerwcu do 0,5% r/r z 2,8% r/r w maju. Natomiast w przypadku przetwórstwa przemysłowego indeks PPI wyniósł -4,1% r/r wobec -2,2% r/r miesiąc wcześniej. Jednocześnie w czerwcu składowa cen produktów sprzedanych w indeksie PMI obniżyła się do najniższej wartości w historii danych. Tendencje w cenach producenta zaczynają oddziaływać już także na ceny konsumenta. Według naszych szacunków ceny towarów, wchodzących w skład wskaźnika inflacji bazowej, obliczanej jako CPI po wyłączeniu cen żywności i energii, nie uległy zmianie względem maja (0,0% m/m). Oddziaływanie to powinno utrzymywać się w przyszłości.
Produkcja budowlano-montażowa wzrosła w czerwcu o 1,5% r/r, po spadku o 0,7% r/r w maju. Dane okazały się zbliżone do oczekiwań. W całym 2Q 2023 produkcja budowlana rosła o 0,6% r/r, co oznacza, że sektor ten powinien mieć zbliżony do neutralnego wpływ na dynamikę r/r PKB w 2Q 2023. Perspektywy dla budownictwa jak na razie nie przedstawiają się optymistycznie, choć dane o nowo udzielonych kredytach oraz wprowadzenie programu kredytu 2% sugerują, że budownictwo mieszkaniowe w niedalekiej przyszłości powinno wybijać się z dołka.
Postępująca dezinflacja w cenach producenta oraz słaby wzrost gospodarczy, który potwierdzają dzisiejsze dane, są informacjami wspierającymi gołębich członków Rady Polityki Pieniężnej. Większą uwagę poświęcają oni gospodarce realnej i rynkowi pracy. Tym samym dane, zwłaszcza o inflacji cen producenta, mogłyby być jednym z argumentów dla rozpoczęcia obniżek stóp procentowych w Polsce już w tym roku. Na ten moment zakładamy spadek stóp NBP w 2023 r. łącznie o 0,50 pkt proc., choć materializacja tej prognozy oznaczałaby odsunięcie w przyszłość i tak bardzo odległej perspektywy osiągnięcia celu inflacyjnego. Łagodzenie warunków monetarnych nasili się naszym zdaniem w 2024 r.