Kwiecień był dla globalnych rynków akcji najgorszym miesiącem od 2020 r., a w niektórych przypadkach nawet od globalnego kryzysu lat 2008-2009. Do tamtych lat trzeba też wrócić pamięcią, by przypomnieć sobie, kiedy w ciągu miesiąca tak silnie przeceniały się amerykańskie obligacje skarbowe.
Na początku maja, po posiedzeniu Fed, które przyniosło podwyżkę stóp o 50 pb oraz decyzję o rozpoczęciu redukcji bilansu Rezerwy Federalnej w czerwcu, nastroje inwestorów znalazły się w punkcie pomiędzy silnym strachem a całkowitą paniką. Jedyne wskaźniki sentymentu, które nie wskazują jeszcze ekstremum, odnoszą sytuację na rynku akcji do zachowania obligacji - ponieważ te ostatnie traciły wartość tak gwałtownie, sentyment inwestorów akcyjnych na ich tle nie wydaje się tak zły.
Dominująca obecnie narracja jest taka, że w wyniku szoków podażowych i lockdownów w Chinach zacieśnienie polityki monetarnej podjęte przez główne banki centralne nie doprowadzi do szybkiego spadku inflacji, wywoła natomiast recesję. Skala działań podjętych w Szanghaju i obawy o lockdown w Pekinie są zapewne najważniejszymi czynnikami, których nie doceniliśmy przed miesiącem, formułując generalnie pozytywne nastawienie do akcji chińskich znajdujących się w terytorium skrajnego wyprzedania. Wciąż uważamy, że w koszyku rynków wschodzących pozostają one jedną z najciekawszych opcji, także za sprawą mniejszej niż przeciętna wśród gospodarek EM wrażliwości na zachowanie dolara znajdującego się na wieloletnich maksimach. Gospodarka Chin już teraz znajduje się w kryzysie związanym z rynkiem nieruchomości i lockdownami, a zapowiedziane w końcówce kwietnia działania (m.in. plany infrastrukturalne) mogą być zaledwie początkiem luzowania.
Obecnie wydaje się jednak, że właściwie każdy rynkowy temat jest wtórny wobec zachowania amerykańskich rynków akcji i obligacji. Nadzieje na odbicie Wall Street zostały zdławione w końcówce kwietnia przez „jastrzębie” wypowiedzi Jerome’a Powella, w wyniku których ukształtował się konsensus na 4 kolejne podwyżki stóp po 50 pb i dojście do poziomu 3-3,25% w grudniu. Majowe posiedzenie FOMC przyniosło potwierdzenie tego scenariusza, co początkowo zostało przyjęte przez rynek pozytywnie (zdecydowane zaprzeczenie prezesa Fed, że rozważane są podwyżki po 75 pb). Podczas sesji 05.05., najgorszej od marca 2020 r., doszło jednak do niezwykle gwałtownej wyprzedaży akcji oraz długu, którego obecne poziomy sugerują, że podwyżka o 75 pb w czerwcu jest niemal pewna. Traktujemy to jako anomalię oraz dowód, że obie te klasy aktywów znajdują się w pobliżu lokalnych minimów. Odbicie na rynku akcji nawet do poziomu marcowych szczytów może okazać się obecnie problematyczne, m.in. za sprawą przeciętnego sezonu wynikowego, podczas którego zawiodły takie spółki jak Amazon i Alphabet (Google). Ostatnie wyniki dowodzą, że paliwo do dalszego wzrostu spółek FAAMG będących motorami ostatniej hossy, zdecydowanie się wyczerpuje. Nie zmienia to faktu, że przy obecnych wycenach wskaźnikowych (cena/oczekiwane zyski) akcje w USA, a tym bardziej na całym świecie są już po prostu tanie. W wielu przypadkach, także w Polsce, doszliśmy do poziomów z marca 2020 r., co powinno skłaniać do rozwagi przy ewentualnym zamykaniu pozycji.
Najpoważniejszym problemem dla GPW stanie się w naszej opinii po prostu to, że niezwykle atrakcyjną alternatywą dla krajowych akcji stały się obligacje skarbowe. Niezależnie od tego, czy RPP finalnie podniesie stopy do poziomu 6,5% czy 8%, w horyzoncie najbliższych 2-3 lat mogą one osiągnąć stopę zwrotu z przedziału 20-30% (szczegóły w Raporcie Specjalnym). Dotarliśmy do punktu, w którym ta klasa aktywów wygląda niezwykle ciekawie we właściwie każdym scenariuszu, o ile inwestor będzie w stanie wytrzymać zmienność najbliższych 3 miesięcy. Dla osób, które nie boją się zakupów w okolicach wieloletnich dołków (fundusze obligacji skarbowych długoterminowych wymazały 9-letnie zyski) mamy w naszej opinii do czynienia z niezwykle ciekawą opcją inwestycyjną, co podkreślamy, przyznając jednocześnie długowi skarbowemu najwyższą ocenę ze wszystkich klas aktywów. Jej największym atutem jest obecnie to, że w przypadku faktycznej recesji, zyski z długu skarbowego będą rosły, a nie malały poprzez obniżenie inflacji i wzrost oczekiwań na obniżki stóp procentowych.
skarbowego będą rosły, a nie malały poprzez obniżenie inflacji i wzrost oczekiwań na obniżki stóp procentowych. Cały czas rozsądną dywersyfikacją portfela są też surowce. Ich wzrosty wyraźnie w ostatnim czasie spowolniły, na co nałożyły się krótkotrwałe efekty uwolnienia rezerw ropy przez USA i sojuszników, przecena metali przemysłowych wywołana lockdownami w Chinach i spadki kruszców pod wpływem wzrostu realnych rentowności długu na świecie. Obecnie ceny surowców energetycznych ponownie są poważnym ryzykiem dla rynku akcji. Rezygnacja UE z rosyjskiej ropy i gazu, nawet rozłożona w czasie, może wywołać kolejną falę wzrostową. Nisko oceniamy też szanse na pozytywne przełomy w Ukrainie, co oznacza dalsze ryzyka dla cen żywności na świecie. Znajdujemy się w punkcie, w którym wskazane wydaje się, by posiadacze funduszy akcyjnych zabezpieczali się przed spadkami inwestycją w tę klasę aktywów - w wielu potencjalnych scenariuszach ceny surowców podążą w przeciwnym kierunku.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję