Bankierzy centralni na całym świecie stoją przed dylematem – czy podnosić stopy, żeby wyhamować inflację, która - jeszcze niedawno - miała być przejściowa? Czy też powstrzymać się z zacieśnianiem polityki monetarnej, w obawie o wzrost gospodarczy, mogący ulec osłabieniu w wyniku: przerwania łańcuchów dostaw, skokowego wzrostu cen energii, zmniejszenia siły nabywczej konsumentów?
Wydaje się, że reakcje Fed, BoE i ECB będą dość mocno zróżnicowane
Po ostatnim posiedzeniu Rezerwy Federalnej, oczekiwania odnośnie tempa zaostrzania polityki - znacznie wzrosły. Analitycy Goldman Sachs oczekują podwyżek stóp w wysokości 50 punktów bazowych, na posiedzeniach w maju i czerwcu, oraz 25 punktów bazowych na czterech kolejnych posiedzeniach, w drugiej połowie bieżącego roku. Do takich wniosków doprowadziło ich zastąpienie w komunikacie Fed słowa „steadily” - słowem „expeditiously”. Równocześnie z podwyżką na majowym posiedzeniu, ma zostać przekazany plan zmniejszania bilansu.
Takie „jastrzębie” nastawienie Fed jest zrozumiałe, ze względu na to, że gospodarka USA jest w dosyć dobrej kondycji, i jest relatywnie mniej eksponowana na ryzyko, związane z embargiem na rosyjskie surowce. Odmienną sytuację mamy w spojrzeniu na gospodarkę Eurolandu. Tu, obawy o wzrost gospodarczy są znacznie poważniejsze, dlatego też ECB będzie zapewne bardziej powściągliwy w zaostrzaniu polityki monetarnej. Wzrost cen surowców oraz niepewność związana z ciągłością dostaw tychże - mogą być poważnym ciosem dla tempa wzrostu PKB krajów europejskich. Dodatkowa trudność w analizach wynika z tego, że nie wiadomo, jak zostanie rozstrzygnięty konflikt wynikający z oczekiwań Władymira Putina, aby rozliczenia za rosyjskie surowce dokonywane były w rublach, podczas, gdy główni odbiorcy odmawiają takiej zmiany zasad kontraktów. Dylematy Christine Lagarde są tym większe, że znów dają o sobie znać różnice pomiędzy poszczególnymi członkami strefy euro.
Narodowy Bank Polski znajduje się pewnie gdzieś pomiędzy Fed, a ECB
Z jednej strony, możemy obawiać się spadku tempa wzrostu PKB, zaś z drugiej, większość analityków jest już chyba zgodna co do tego, że najbliższy odczyt inflacji będzie dwucyfrowy. Coraz częściej pojawiającym się słowem jest stagflacja, czyli okres wysokiej inflacji przy jednoczesnej stagnacji gospodarczej. Obawy o wzrost gospodarczy oraz umocnienie się PLN w ostatnim okresie pozwalają liczyć, że główna stopa NBP nie wzrośnie ponad oczekiwane przez ekonomistów 5%-6%. Mniej więcej, taki poziom obecnie wycenia rynek stopy procentowej (patrz wykres).
Zatem, jeśli polskie obligacje wyceniają już prawidłowo zakres ruchu Rady Polityki Pieniężnej, to wydaje się, że po okresie silnej przeceny, obligacje są ponownie klasą aktywów wartą zainteresowania. Szczególnie warto zwrócić uwagę na klasę obligacji krótkoterminowych i fundusze, dla których jest ona podstawą. Mają za sobą jeden z najtrudniejszych okresów w historii ostatnich kilkunastu lat. Gdy w 4 kwartale 2021 Prezes Narodowego Banku Polskiego oraz Rada Polityki Pieniężnej zmienili swoją retorykę i odeszli od długoterminowego utrzymywania ultraniskich stóp procentowych, zaś RPP - w odpowiedzi na szybko rosnącą inflację - rozpoczęła zdecydowany cykl podwyżek stóp procentowych, obligacje polskie z rentowności bliskich zera - przesunęły się gwałtownie do poziomu nawet ponad 5%.
Wzrost rentowności, który przekłada się na spadek cen obligacji, spowodował ujemne stopy zwrotu funduszy specjalizujących się w inwestycjach, w tę klasę aktywów, jednak warto spojrzeć w perspektywę potencjału kolejnych miesięcy. Obecne poziomy wycen oraz rentowności są już na atrakcyjnych poziomach, pozwalających odrobić istotną część przewidywanej inflacji, przy relatywnie niskim poziomie zmienności. Fundusze tej kategorii przekraczają już istotnie 5% portfela aktywów (na przykładzie funduszy TFI PZU), dając wysokie prawdopodobieństwo wypracowania, w kolejnych 12 miesiącach, zadowalającej, dodatniej stopy zwrotu, która będzie mogła być konkurencyjna względem alternatywnych rozwiązań, o analogicznym poziomie ryzyka.
Autor: Marcin Żółtek, Wiceprezes Zarządu, TFI PZU
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję