Jak na miesiąc kojarzony ze słynnymi krachami, tegoroczny, dobiegający końca październik okazuje się na razie udany dla inwestorów giełdowych. Co prawda jeszcze w połowie miesiąca WIG na chwilę pogłębił dołek bessy – która notabene za kilka dni będzie obchodziła swą rocznicę – ale druga połówka października to już stopniowe ocieplenie nastrojów. Doszukując się pozytywów w otoczeniu rynkowym można wskazać na takie wydarzenia jak korekta notowań mocno „wykupionego” dolara (który jest ujemnie skorelowany z krajowymi aktywami), czy też silny spadek cen gazu na europejskim rynku, będący dobrą informacją na froncie walki z inflacją.
Giełdowe byki liczą też na poprawiającą się sezonowość w ostatnich miesiącach roku, choć warto zastrzec, że ten efekt niekoniecznie działał historycznie w trakcie bessy. Przykładowo w niesławnym 2008 roku – który notabene uporczywie pozostaje łudząco podobny do obecnej ścieżki WIG – listopad przyniósł rozczarowanie.
Można zaryzykować stwierdzenie, że o trwały powrót hossy na warszawską giełdę będzie trudno bez odwrócenia fundamentalnego trendu, jakim jest spadek tzw. wskaźników wyprzedzających koniunktury gospodarczej. W mijającym tygodniu okazało się tymczasem, że zajmujący czołową pozycję na liście takich wskaźników Eurozone Manufacturing PMI (barometr koniunktury w przemyśle strefy euro), z którym nasz WIG jest od lat silnie powiązany, nie tylko nie zdobył się na próbę odbicia w górę, lecz wręcz przeciwnie – kontynuował zniżkę. Według wstępnego październikowego odczytu znalazł się na poziomie 46,6 pkt., najniższym od …29 miesięcy.
Pocieszające jest przynajmniej to, że europejski PMI ma już za sobą niemały spadek od ubiegłorocznego szczytu, ustanowionego na niebotycznym poziomie 63,4 pkt. (w czerwcu 2021 – czyli nawet kilka miesięcy przed szczytem WIG-u). Oczywiście pytanie, czy koniunktura nie ulegnie jeszcze dalszemu pogorszeniu, co jest przecież niewykluczone, skoro w najbardziej dramatycznych momentach (2020, 2008/09) PMI potrafił zawędrować w okolicę zaledwie 33 pkt. (i dopiero tam ustanawiał dno). Mam szczerą nadzieję, że w tym cyklu uda się uniknąć zdarzeń o tak krytycznym znaczeniu, jak upadek Lehman Brothers lub wybuch pandemii – a to właśnie te zdarzenia spychały PMI do tych historycznych ekstremów – niemniej jednak koniunktura będzie nadal pod presją trwających podwyżek stóp procentowych. W momencie pisania tego komentarza na czwartkowym posiedzeniu Europejskiego Banku Centralnego oczekiwana była kolejna mocna podwyżka o 75 punktów bazowych.
Reasumując, kończący się październik przyniósł pewne wytchnienie inwestorom giełdowym, jednak można zakładać, że o trwały powrót hossy będzie trudno bez odwrócenia trendu spadkowego wskaźników wyprzedzających koniunktury gospodarczej. Będziemy trzymać rękę na pulsie i wypatrywać takich sygnałów.
Autor: Tomasz Hońdo, CFA, Starszy Ekonomista Quercus TFI, Redaktor Qnews.pl
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję