Bitcoin zanotował w zeszłym tygodniu niewielki wzrost po tygodniach bessy. Największa na świecie kryptowaluta odnotowała wzrost ceny do blisko 29 700 dolarów w połowie tygodnia, a następnie spadła. Obecnie kurs oscyluje tuż poniżej 29 100 dolarów, co oznacza wzrost o ponad 1,25 proc. w ujęciu tygodniowym – pierwszy tygodniowy wzrost od czerwca.
Ethereum również odnotowało tygodniowe wzrosty o nieco ponad 1 proc., z wczesnym wejściem powyżej 1840 dolarów. Następnie, nieznacznie spadło, osiągając obecny poziom, czyli około 1825 dolarów.
Rynek nadal szuka dobrych wiadomości, których mógłby się trzymać. Niewielkie zmiany cen głównych kryptowalut w ciągu ostatnich kilku tygodni oznaczają stosunkowo spokojne lato.
Wzrost na początku tygodnia nastąpił po ogłoszeniu przez PayPal stablecoina powiązanego z dolarem amerykańskim, co dało rynkowi trochę radości, ale nie na tyle, by naprawdę utrzymać znaczny wzrost.
Visa testuje innowacje w zakresie opłat za gaz Ethereum
Visa, największa globalna firma zajmująca się przetwarzaniem transakcji, szuka sposobów na ułatwienie klientom realizowania opłat za transakcje Ethereum lub opłat za "gaz". Firma rozważa automatyzację procesu uiszczania takich opłat w walucie fiducjarnej przy użyciu istniejącej karty kredytowej lub debetowej.
Może się to wydawać drobnostką, ale obecnie jest to znacząca bariera dla wielu osób, jeśli chodzi o korzystanie z kryptowalut pokroju ethereum jako formy płatności. Obecnie, problem pojawia się, gdy sieć blockchain spotyka się z tradycyjną infrastrukturą finansową (TradFi).
Przezwyciężenie złożoności transakcji na styku tych dwóch systemów może być ważnym krokiem na drodze do szerszej adopcji kryptowalut. Użytkownicy mogliby wkrótce przechowywać kryptowaluty w portfelach samoobsługowych, a następnie używać tych portfeli do dokonywania płatności zasadniczo w dowolnym miejscu, z opłatami za gaz i wymianą na waluty fiat dokonywaną natychmiast w punkcie sprzedaży – coś, co obecnie nie jest takie proste.
Pro-bitcoinowy kandydat obejmuje prowadzenie w wyborach w Argentynie
Pro-bitcoinowy kandydat na prezydenta, Javier Milei, objął prowadzenie w wyborach prezydenckich w Argentynie. Wynik może być głównym motorem zmian politycznych w kraju, który cierpi z powodu ponad 100 proc. inflacji.
Milei przyrzekł, że wprowadzi naród na ścieżkę dolaryzacji dzięki upadkowi własnej waluty fiducjarnej, argentyńskiego peso. Ma również poglądy pro-bitcoinowe i nazwał argentyński bank centralny "oszustwem". Zwycięstwo Milei może sprawić, że jeden z głównych krajów Ameryki Południowej zrobi duży krok w kierunku szerszego przyjęcia kryptowalut.
Salwador był postrzegany przez wielu entuzjastów bitcoinów jako pierwsza kostka domino w obu Amerykach w zakresie adopcji bitcoinów. Salwador jest jednak małym krajem, zwłaszcza w porównaniu z Argentyną. Przyjęcie bitcoina przez tak duży naród może być przełomowe, szczególnie w przypadku milionowej populacji szukającej schronienia z dala od upadającego standardu fiducjarnego.
Wydobywanie bitcoinów może napędzać transformację w kierunku zielonej energii
Badanie naukowe sugeruje, że wydobywanie bitcoinów, dalekie od powodowania większej emisji, może stać się głównym motorem transformacji zielonej energii.
Wydobywanie bitcoinów wiąże się z wysokim zużyciem energii w celu wydobywania nowych tokenów i przetwarzania transakcji w łańcuchu blokowym kryptowaluty. Badania sugerują jednak, że proces ten może sam w sobie napędzać adopcję energii wiatrowej i słonecznej.
W czasach, gdy popyt jest mniejszy, a ceny energii niskie – potencjalnie czyniąc odnawialne źródła energii nieopłacalnymi – zakłada się, że nadmiar energii wytwarzanej przez wiatr i energię słoneczną może zostać pochłonięty przez operacje wydobywania bitcoinów, generując nagrodę finansową dla zaangażowanych firm i utrzymując ich maszyny w ruchu.
Mogłoby to zasadniczo pokryć koszty operacji związanych z energią odnawialną tam, gdzie brakuje zachęt finansowych ze strony państw, co jest obecnie główną barierą wejścia na rynek dla wielu osób, ponieważ koszty operacyjne odnawialnych źródeł energii są trudne do wyrównania, pomimo wyraźnej potrzeby produkcji czystej energii w celu zapobiegania zmianom klimatycznym.