RPP przerwała cykl podwyżek stóp procentowych NBP. Od ostatniej podwyżki we wrześniu Rada utrzymywała niezmienione stopy procentowe, z referencyjną na poziomie 6,75%. Kluczowym momentem, który pozwolił rynkowi zrozumieć intencje Rady było posiedzenie w listopadzie i publikacja nowej projekcji NBP dla PKB i inflacji. Pokazała ona powrót inflacji w kierunku celu (a nie do celu) w horyzoncie oddziaływania polityki pieniężnej. RPP, świadoma ograniczonego wpływu na bieżącą inflację, uzbroiła się w cierpliwość i pogodziła z powolnym procesem dezinflacji. Liczy jednak na to, że od 2q23 inflacja wyraźnie się obniży.
PROGNOZA ŚREDNIOTERMINOWA
Większość członków RPP uważa, że bieżący poziom stóp procentowych jest właściwy. Powrotowi inflacji do celu, wraz z wygaśnięciem szoków, sprzyjają: (1) dotychczasowe gwałtowne zacieśnienie monetarne, które zamroziło krajowy rynek kredytowy; (2) osłabienie koniunktury za granicą i zacieśnienie polityki pieniężnej głównych banków centralnych, które ograniczają globalną inflację i ceny surowców; (3) osłabienie krajowej koniunktury będące częściowo konsekwencją procesów (1) i (2). Dodatkowym argumentem przeciw kolejnym podwyżkom są obawy o stabilność systemu finansowego – wg NBP nawet przy stabilnych stopach, dla blisko 10% kredytów hipotecznych rata może pod koniec 2024 przekroczyć połowę dochodów. Zgoda RPP na dłuższy czas dochodzenia inflacji do celu rodzi krytykę, m.in. ze strony niektórych jej członków, ze względu na ryzyko odkotwiczenia oczekiwań inflacyjnych. Chociaż nie można całkowicie wykluczyć takiego scenariusza, nie widzimy obecnie, żeby podwyższona inflacja powodowała przyspieszenie zakupów przez konsumentów, co mogłoby nakręcać spiralę cenową. W badaniach koniunktury widzimy kombinację relatywnie wysokich oczekiwań inflacyjnych i niskiej skłonności do dokonywania ważnych zakupów (co jest sprzeczne z teorią). Na analogiczne zjawisko w Czechach, gdzie bank centralny przyjął podobną postawę jak polska RPP, zwracała uwagę E.Zamrazilova z CNB.
Naszym zdaniem przerwa w cyklu podwyżek stóp przerodzi się w jego koniec, a w 2h23 oczekujemy pierwszych obniżek stóp procentowych, o ile pozwolą na nie warunki rynkowe (sama RPP, jak na razie, obniżek nie zapowiada). W ostatnim czasie zarówno konsensus prognoz analityków, jak i oczekiwania rynkowe przesunęły się w kierunku takiego scenariusza. Na szczególną uwagę zasługują obserwowane ostatnio spadki stawek WIBOR3M – od listopadowego szczytu na poziomie 7,61% WIBOR3M obniżył się o 56pb, a spread do stopy referencyjnej na poziomie 30pb jest najmniejszy od roku. Potwierdza to wygaśnięcie oczekiwań na podwyżki stóp oraz stanowi złagodzenie efektywnych warunków monetarnych.
ŹRÓDŁA NIEPEWNOŚCI DLA PROGNOZY
Główne czynniki niepewności dla prognozy stóp procentowych to: (1) kształtowanie się ścieżki inflacji; (2) zmienność kursu PLN, (2) ryzyko (geo)polityczne; (4) decyzje Fed i EBC.
***Materiał pochodzi z raportu PKO BP: "Kwartalnik Ekonomiczny 4q22", którego pełną zawartość możesz zobaczyć i pobrać klikając w poniższy przycisk:
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję