Pomimo bardzo trudnego początku marca, w jego drugiej połowie większość globalnych rynków akcji zdołała wygenerować wyraźne odbicie - zgodnie z naszymi oczekiwaniami z poprzedniego Barometru wyróżniał się rynek amerykański, zamykając się 9% powyżej lokalnego dołka oraz 3,6% powyżej zamknięcia z 28 lutego. Stopniowo zaczęła normalizować się także na większości instrumentów zmienność, choć w przypadku surowców, a w szczególności ropy, pozostaje ona na bardzo podwyższonych poziomach.
Zgodnie z analogiami historycznymi, szczyt efektu wojny w Ukrainie przypadł na 2-3 tygodnie po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji. W chwili obecnej spodziewamy się, że jej wpływ na zachowanie giełd będzie ograniczony i niemal w całości pośredni, wynikający z kanału inflacyjnego. W pełni wydaje się zdyskontowany scenariusz trwających jeszcze kilka miesięcy walk, które miałyby zakończyć się finałem w postaci wycofania się rosyjskiej armii poza terytoria zajęte w 2014 r. i ewentualnie poszerzone o lądowe połączenie Rosji z Krymem. Krótkoterminowo najpoważniejszym ryzykiem pozostaje ewentualny unijny zakaz importu rosyjskiej ropy i gazu, niezwykle kontrowersyjny z uwagi na fiasko prób wpłynięcia na azjatyckich odbiorców rosyjskich surowców energetycznych (głównie Indie), by zaprzestali ich importu lub przynajmniej go ograniczyli.
Zmniejszenie skrajnych ryzyk geopolitycznych nie będzie powodowało jednak wygaszenia pierwotnego problemu dla rynków kapitałowych, czyli miksu niezwykle wysokiej inflacji i słabnącego wzrostu gospodarczego. Wojna w Ukrainie nasila ryzyko stagflacji, mając według OECD obniżyć globalne PKB o 1,08% w ciągu pierwszych 12 miesięcy po inwazji, a inflację powiększając o 2,47%. Bilans tych dwóch czynników oznacza niestety dalszy wzrost oczekiwań co do zacieśnienia polityki monetarnej na świecie, przy obecnej, skrajnie wysokiej dynamice cen banki centralne muszą podwyższać stopy procentowe mimo potencjału do wywołania recesji w 2023-24 roku. Jasno komunikuje to Fed, jego przedstawiciele zajmowali w ciągu ubiegłego miesiąca jednoznacznie „jastrzębie stanowisko”, w efekcie czego rynek oczekuje podwyżki o 50 pb w maju oraz wzrostu stóp w USA nawet do 3% w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Skala rewizji oczekiwań co do kierunku polityki monetarnej w 1Q2022 była olbrzymia, a w jej efekcie szeroki indeks długu dolarowego (Bloomberg US Aggregate Bond Index) przecenił się w minionym kwartale najwięcej od 1980 r., tracąc ponad 6%, tj. więcej niż rynek akcji. Marcowe szaleństwo na rynku surowców wywołało także gwałtowny wzrost oczekiwań co do podwyżek stóp procentowych w Polsce i wzrost rentowności obligacji 2-letnich do poziomów powyżej 5,65%. Aktualne prognozy ekonomistów wskazują na największą w historii niepewność co do końca obecnego cyklu podwyżek, wahając się w przedziale 4,75-7,50%. Zarówno w Polsce, jak i w USA doszło do inwersji krzywej rentowności (rozumianej jako wyższe rentowności obligacji 2-letnich niż 10-letnich), co na rynku amerykańskim uznawane jest za sygnał nadchodzącej w ciągu najbliższych 24 miesięcy recesji (w niemal 70% przypadków historycznie do niej dochodziło).
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję