Właśnie mija druga rocznica rozpoczęcia najbardziej gwałtownej korekty w dziejach światowych giełd, czyli pandemicznego krachu, jaki w ciągu trzech tygodni zniwelował wartość większości indeksów o ok. 30-40%. Wtedy, w obliczu załamania cen akcji i obligacji korporacyjnych, nadciągającej recesji i niemal pewnej deflacji, banki centralne wpadły w panikę i zdecydowały się na spektakularne poluzowanie polityki monetarnej.
Dziś sytuacja się odwróciła
Utrzymująca się, najwyższa od kilku dekad, inflacja doprowadziła do gwałtownego zacieśnienia polityki pieniężnej. W odpowiedzi - rynki akcji na Wall Street oraz obligacji korporacyjnych zaliczyły w tym roku największy spadek od pamiętnego krachu.
W zaledwie sześć tygodni od zakończenia jednego z najlepszych, rocznych okresów ostatniej dekady na Wall Street,
indeks Nasdaq oddał praktycznie połowę ubiegłorocznych wzrostów, dochodząc do poziomu z lutego 2021 roku. Niemiecki DAX jest na poziomie z kwietnia, rodzimy WIG - z czerwca, a amerykański indeks S&P500 - w okolicach sierpnia ubiegłego roku. Nawet jednak, jeśli rok 2022 zakończy się spadkiem giełdowych indeksów, co do niedawna wydawało się większości strategów zupełnie nierealnym scenariuszem, to nie oznacza, że spadki będą nam towarzyszyły nieprzerwanie od pierwszej do ostatniej sesji tego roku.
Największymi ciężarami, jakie spychają rynki w dół od początku roku i nie pozwalają zakończyć korekty, są ryzyka: monetarne i geopolityczne
To pierwsze dotyczy, w gruncie rzeczy, utraty zaufania do omnipotencji banków centralnych, zarówno w USA, jak i w Europie, gdzie zmiana narracji dotyczącej inflacji zaczyna w niebezpieczny sposób przypominać widowiskową voltę, przeprowadzoną w ostatnich sześciu miesiącach przez krajową Radę Polityki Pieniężnej (RPP). Drugie ryzyko jest, oczywiście, związane z potencjalną agresją Rosji na Ukrainę i konsekwencjami, jakich możemy doświadczyć na rynkach: surowców oraz finansowym. Te oba problemy nie powinny jednak trzymać inwestorów w szachu zbyt długo (tygodnie, a nie miesiące).
Wszyscy licytują się dziś w prognozowaniu liczby podwyżek stóp procentowych, jakie jeszcze w tym roku zaserwuje Fed
Z trzech, jakie jeszcze pod koniec ubiegłego roku zakładał rynek, dziś jesteśmy pewni już …siedmiu. Oznacza to wzrost kosztu pieniądza na każdym zaplanowanym, na ten rok, posiedzeniu amerykańskich władz monetarnych. Doszło nawet do tego, że spekulowano o nadzwyczajnej, interwencyjnej podwyżce w obliczu wyższego, niż spodziewany, styczniowego odczytu inflacji w USA. Może się okazać, że do połowy marca br. rynek zdąży już wycenić w krzywej dochodowości praktycznie wszystkie ruchy, jakie nawet najbardziej jastrzębi członkowie Komitetu Operacji Otwartego Rynku (FOMC) braliby pod uwagę w tym roku, zanim jeszcze Fed wykona pierwszy krok.
Również, mocno dziś napięta, sytuacja geopolityczna powinna w najbliższych tygodniach znaleźć, w miarę jednoznaczne, rozstrzygnięcie, uwalniające inwestorów od niepewności. Albo nastąpi deeskalacja konfliktu Rosja-Ukraina, albo kontynuacja agresji militarnej wg planu Kremla.
Gwałtowne dostosowanie krzywej dochodowości do ponadprzeciętnej inflacji w USA spowodowało,
że, zaledwie po 6. tygodniach nowego roku, rentowność 10-letnich amerykańskich obligacji skarbowych sięgnęła 2%, czyli poziomu, jakiego osiągnięcie stratedzy z Goldman Sachs zakładali dopiero na koniec 2022 roku. W obliczu tak szybkiego wzrostu kosztu pieniądza w USA (tym samym stopy dyskontowej w modelach wycen), zdecydowali się oni zrewidować prognozę dla indeksu S&P500 na koniec roku z 5100 do 4900 punktów. Pozostałe założenia nie zmieniły się. W dalszym ciągu zyski spółek z Wall Street mają być o 8% wyższe, niż w rekordowym 2021 roku, dzięki utrzymaniu (a nawet zwiększeniu) rekordowo wysokich marż. Moim zdaniem, jest to kolejny element, po mnożniku stosowanym do wyceny, jaki będzie musiał zostać skorygowany w modelach, i to nie tylko przez strategów z Goldman Sachs. Ale zanim do tego dojdzie, rynki mają prawo do wiosennego odreagowania, a znoszenie większości restrykcji pandemicznych w wielu krajach (pomimo wciąż szalejącego wariantu Omikron) - może temu sprzyjać.
Autor: Jarosław Niedzielewski, Dyrektor Departamentu Inwestycji w Investors TFI
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję