Dlaczego zmierzający ku końcowi maj przyniósł dalsze zawirowania na rynkach akcji, w tym na polskiej giełdzie? Można doszukiwać się wielu wytłumaczeń, ale, „podskórnie”, najważniejszym czynnikiem fundamentalnym jest dalsze hamowanie koniunktury gospodarczej. Przypomina o tym opublikowany w ostatnich dniach najnowszy odczyt wskaźnika koniunktury w europejskim przemyśle, Eurozone Manufacturing PMI. To w naszych modelach jeden z kluczowych barometrów makroekonomicznych, z rynkowego punktu widzenia.
W maju br. europejski PMI spadł do poziomu najniższego od …osiemnastu miesięcy. Co prawda, do granicy uznawanej za początek recesji (50 pkt.) ciągle, względnie, daleka droga (wstępny, majowy odczyt to 54,4 pkt.), ale wątpliwości nie ulega to, że tempo wzrostu gospodarczego konsekwentnie hamuje.
Dlaczego te sygnały są tak ważne? Jeśli chodzi o rodzime akcje, to od lat ich wyceny są silnie skorelowane właśnie z europejskim PMI. Nie jest zbiegiem okoliczności fakt, że np. wskaźnik ceny do wartości księgowej spółek z indeksu sWIG80 kończy maj br. na poziomie najniższym od osiemnastu miesięcy – dokładnie tak, jak właśnie PMI. Gdyby europejski barometr koniunktury miał nadal podążać w kierunku recesyjnej granicy 50 pkt., presja na wyceny akcji, na GPW, zapewne by się utrzymała.
To, co dzieje się z PMI, jest jednocześnie ważne dla polskich obligacji. Z naszych obserwacji wynika, że poprzednie trzy cykle podwyżek stóp procentowych w naszym kraju kończyły się, mniej więcej, wtedy, gdy Eurozone Manufacturing PMI zaczynał straszyć recesją, docierając w okolicę wspomnianej granicy 50 pkt. Gdyby i tym razem Rada Polityki Pieniężnej miała się na tej samej zasadzie przestraszyć głębszego spowolnienia gospodarczego, byłby to wymarzony sygnał dla obligacji stałokuponowych, których rentowności - w przeszłości - zwykle zaczynały spadać wkrótce po zakończeniu cyklu podwyżek stóp (a spadek rentowności oznacza wzrost cen obligacji).
O ile, na razie, ten segment rynku papierów skarbowych ciągle czeka na swój moment w cyklu koniunkturalnym, to czasy świetności przeżywają obligacje zmiennokuponowe. Oprocentowanie większości serii papierów typu WZ podskoczyło, w rozpoczynającym się właśnie, nowym, półrocznym okresie odsetkowym, do 6,68 proc. (w skali roku). Ten skok będzie też pomagał poturbowanym ostatnio wynikom funduszy dłużnych na krajowym rynku.
Reasumując, kluczowy, zdaniem autora, barometr koniunktury w europejskiej gospodarce konsekwentnie hamuje, co z jednej strony szkodzi wycenom akcji, a z drugiej przybliża moment końca podwyżek stóp procentowych, który zdjąłby presję z rynku obligacji stałokuponowych.
Autor: Tomasz Hońdo, Starszy Ekonomista Quercus TFI, Redaktor Qnews.pl
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję