- Klasyczna alokacja pomiędzy akcje i obligacje w II półroczu z dużym prawdopodobieństwem pokaże siłę.
- W scenariuszu przechodzenia uwagi inwestorów z inflacji na recesję, nawet w przypadku dalszych spadków na rynku akcji, ochronę będzie można znaleźć na rynku długu (w kontrze do wyjątkowego pod tym względem I półrocza, kiedy mocna przecena dotknęła zarówno akcje, jak i obligacje).
Poprzednie dwa tygodnie przyniosły na światowych parkietach długo wyczekiwaną odwilż, której towarzyszyło osłabienie się dolara i powrót części inwestorów do ryzykowniejszych aktywów. O ile jest zdecydowanie za wcześnie na ogłaszanie zmiany trendu na ryku akcji, a ostatnie wzrosty mogły być pochodną wyjątkowego pesymizmu zarówno instytucjonalnych, jak i indywidualnych inwestorów (w sytuacjach tak skrajnego defetyzmu, do odbicia potrzeba względnie niewiele), to jedna tendencja jest szczególnie warta uwagi. Obserwując zachowanie rynku, szczególnie amerykańskiego, można zaobserwować, że inflacja już nie rozgrzewa inwestorów, tak jak jeszcze miesiąc temu. Minimalna reakcja na wyższy od oczekiwań wynik czerwcowej inflacji w USA (choć poprzedni odczyt o podobnym poziomie zaskoczenia w górę spowodował gwałtowną przecenę na światowych giełdach) oraz ostatnie odczyty koniunktury PMI (spadek indeksów Composite, łączących przemysł i usługi zarówno w Stanach Zjednoczonych w strefie euro poniżej 50 pkt.), wskazują coraz bardziej na to, że uwaga rynku skupiona jest na sygnałach recesyjnych, a nie inflacji. Dynamika wzrostów cen w tym scenariuszu już osiągnęła albo zaraz osiągnie szczyt, a słabsza gospodarka wpłynie na zmniejszenie presji cenowej. Tak też można interpretować ostatnie załamanie na rynku surowców i odczyty inflacji bazowej zza oceanu.
Po wyłączeniu cen energii i żywności, amerykańska inflacja konsumencka spada już w ujęciu rocznym 3 raz z rzędu, a dynamika bazowych cen elastycznych (ceny które zmieniają się szybko, np.: auta, ubrania) wyraźnie zmierza ku południu. Jedynym rosnącym wskaźnikiem bazowym który rośnie jest inflacja cen lepkich, która ze względu na swoją charakterystykę (rzadkie zmiany cen, np.: usługi medyczne, meble) „nadgania” resztę stawki. Odklejenie trendu inflacji bazowej i cen lepkich to bardzo rzadkie zjawisko (ostatni tak długi okres zdarzył się w 2000 roku), jednak zawsze inflacja lepka powracała do trendu wyznaczonego przez szeroką inflację bazową. W związku z tym, najprawdopodobniej, przynajmniej w średnim terminie, obok spadających cen surowców i frachtów mamy kolejny czynnik anty-inflacyjny.
W tym środowisku, odbicie cen obligacji (spadek rentowności) nabiera jeszcze większego sensu. Rynek coraz bardziej pozycjonuje się na nadchodzącą recesję i na obniżki stóp już w przyszłym roku. W ostatnich dniach, rentowność polskich obligacji 10-letnich spadła, pierwszy raz od kwietnia, poniżej 6%, rentowność niemieckich 10-latek w reakcji na recesyjny (poniżej 50 pkt.) odczyt indeksu PMI ze strefy euro również spadła, a kontrakty terminowe na amerykańskie stopy procentowe przewidują wyższe stopy w grudniu tego roku niż w połowie następnego. O ile głębokość i długość potencjalnej recesji to wciąż ogromny znak zapytania, a przewidywanie długoterminowej polityki banków centralnych nie należy do najłatwiejszych, to sytuacja wydaje się średnioterminowo korzystna dla rynku długu.
Potwierdzają to ostatnie wyniki funduszy obligacji polskich długoterminowych, które w ostatnim miesiącu średnio dały zarobić ponad 5% – (dane na 26.07.2022). Szybki wzrost rentowności krajowych obligacji wymiernie zwiększył ich potencjał, a zatrzymanie lub nawet jej odwrócenie pozwoliło na tego potencjału uwolnienie. Z podobnych powodów, dla inwestorów akceptujących wyższe ryzyko niż w funduszach obligacji, coraz atrakcyjniejszym rozwiązaniem powinny być rozwiązania mieszane. W tym scenariuszu, nawet w przypadku pogłębienia się spadków na rynku akcji, dywersyfikacja dłużna wpisana w charakterystykę funduszy mieszanych, powinna przynieść pożądany efekt stabilizacyjny. Pozwoli ona na dużo mniej wyboistą akumulację przecenionych akcji, z których długoterminowy inwestor nie powinien rezygnować.
Autor: Krzysztof Makal, Investors TFI
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję