Rynek walutowy i stopy procentowej
Ubiegły tydzień przyniósł niewielką deprecjację złotego względem euro i znaczące umocnienie polskiej waluty względem dolara, kurs EUR/PLN zwyżkował w pobliże 4,2650, a USD/PLN spadł do okolic 3,81. Na bazowych rynkach FX kurs EUR/USD poszedł w górę do 1,1190. Nowe, 3-letnie minima kursu USD/PLN nie były efektem nadzwyczajnej siły złotego (PLN w skali tygodnia osłabił się do EUR, GBP, CHF i JPY) ale globalnej deprecjacji amerykańskiego dolara, którego indeks (DXY) dotarł w piątek do minimów z końca 2023 r. Słabość „zielonego” była efektem utrzymujących się optymistycznych, rynkowych wycen skali i tempa obniżek stóp Fed, które to oczekiwania wsparła gołębia wymowa protokołu z lipcowego posiedzenia Fed oraz piątkowe wystąpienie J. Powella w Jackson Hole. Niemało do deprecjacji USD dołożyło także mające miejsce w ostatnich tygodniach repozycjonowanie inwestorów związane z dynamicznym, globalnym powrotem do trybu risk-on.
W piątek indeks dolara dotarł do górnej partii strefy technicznych wsparć (100,5-99,8 pkt.), a kurs EUR/USD zagłębił się w strefie oporów (1,1170-1,1320), co sugeruje, że przynajmniej w krótkim terminie kontynuacja ich obecnych trendów może być dla rynku wyzwaniem. W przypadku USD/PLN po pokonaniu wsparcia na 3,84 otworzyła się droga do testu okolic 3,77-3,78, co mogłoby sprowokować test okolic 4,25 na EUR/PLN. Naszym zdaniem warunkiem utrzymania globalnej słabości dolara jest zachowanie przeświadczenia inwestorów o „miękkim lądowaniu” amerykańskiej gospodarki, któremu towarzyszyć ma relatywnie agresywne tempo obniżek stóp Fed, co biorąc pod uwagę historię jest scenariuszem mało realnym w dłuższym terminie. Jeśli zatem rynki w przynajmniej jeden z ww. czynników zaczną wątpić, obecny trend dolara ale i zapewne złotego będzie trudny do utrzymania.
Na bazowych rynkach stopy procentowej w minionym tygodniu krzywe stromiły się, a rentowności obligacji skarbowych poszły w dół, w USA o 9-15 pb., a w Niemczech o 4-8 pb. Dochodowości polskich SPW zniżkowały w zakresie 2-8 pb. Wydarzeniem tygodnia na rynkach finansowych było piątkowe wystąpienie prezesa Fed na sympozjum w Jackson Hole, miało ono mocno gołębi wydźwięk i dostarczyło obligacjom skarbowym paliwa do kontynuacji trwających od końca kwietnia br. trendów. W przemówieniu tym wyraźnie wybrzmiał dokonujący się w gronie FOMC zwrot w kierunku rozpoczęcia łagodzenia polityki pieniężnej w USA oraz spore przekonanie jego członków o tym, że inflacja zmierza do celu. Mocno zaakcentowane zostały także obawy o amerykański rynek pracy, którego ryzyko osłabienia zdaniem J. Powella wzrosło. Trendy z rynków bazowych FI wsparte przez wywiad A. Glapińskiego dla PAP, w którym łagodził on swój mocno jastrzębi przekaz z lipcowego posiedzenia RPP, oraz słabsze od oczekiwań ekonomistów dane makro z krajowej gospodarki powodowały, że rentowności krajowych SPW zaczęły w ubiegłym tygodniu przesuwać się w kierunku minimów z 5 sierpnia br.
Po piątku zarówno otoczenie jak i obraz średnioterminowych trendów na bazowych rynkach FI sprzyjają dalszym spadkom rentowności obligacji skarbowych, a w naszej opinii techniczne sygnały ich kontynuacji pojawią się po ewentualnym pokonaniu przez dochodowości US10YT poziomu 3,73%, a w przypadku Bundów wsparcia na 2,18%. Naszym zdaniem inwestorzy będą obecnie koncentrować się na odczytach z amerykańskiego rynku pracy i w tym kontekście pierwszy tydzień września br., kiedy to opublikowany zostanie między innymi miesięczny raport z USA, będzie dla trendów na rynkach FI istotny. Przy założeniu kontynuacji dobrych nastrojów na rynkach bazowych, rentowności krajowych SPW mogą w perspektywie kilku sesji kierować się w okolice minimów z początku sierpnia br.
Wykres dnia: J. Powell zasygnalizował zbliżający się zwrot w polityce pieniężnej Fed, co nasiliło rynkowe oczekiwania odnośnie skali obniżek stóp procentowych w USA i wsparło niższe rentowności UST.
Źródło: Refinitiv
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję