Wczoraj publikowany był lipcowy indeks nastrojów konsumenckich w USA przygotowywany przez Conference Board. Wskaźnik rósł wyraźnie 2 miesiąc z rzędu, tym razem z 110,1 do 117. Poprawiła się zarówno ocena sytuacji bieżącej, jak i przyszłej. W tym pierwszym przypadku osiągnięty został poziom najwyższy w okresie postpandemicznym.
W drugim jest najlepiej od stycznia’22 i jednocześnie opuszczone zostały regiony historycznie zwiastujące nadchodzącą recesję. Amerykańskie gospodarstwa domowe dobrze oceniają rynek pracy, ale pomimo to obniżyli nieco oczekiwania co do przyszłych dochodów oraz przyszłej inflacji. Podsumowując. Wczorajsze dane idą w podobnym kierunku jak badania Uniwersytetu Michigan – ich indeks nastrojów konsumentów również dynamicznie rośnie od 2 miesięcy. Wszystko odbywa się w środowisku szybkiego schłodzenia inflacji i wciąż niezłej koniunktury na rynku pracy. Teoretycznie dwóch trudnych do pogodzenia zjawisk. Ale jednocześnie wczorajszy odczyt Conference Board pokazuje, że oczekiwania płacowe mogą się zaczynać dostosowywać do inflacji... Jest za wcześnie na takie konkluzje, ale warto odnotować kolejny argument za scenariuszem „miękkiego lądowania” w USA.
Ifo – potwierdzenie obaw o koniunkturę w strefie euro
W poniedziałek spłynęły wstępne lipcowe PMI dla strefy euro, Niemiec i Francji. Odczyty były słabe i wzbudziły obawy o tendencje recesyjne w 2 połowie ’23. Publikowany wczoraj lipcowy indeks Ifo dla Niemiec wpisał się w ten obraz. Wskaźnik od maja kontynuuje spadki i tym razem obniżył się z 88,6 do 87,3. Wyraźnie pogorszyła się ocena sytuacji bieżącej, z 93,7 do 91,3. Jeśli doszukiwać się gdzieś pozytywnych sygnałów to można uznać, że jest nim wyhamowanie spadków subindeksu oceny sytuacji przyszłej, który cofnął się kosmetycznie z 83,8 do 83,5. Patrząc w ujęciu sektorowym najsłabsze oceny dotyczą handlu i budownictwa. Nieco lepiej widzi swój biznes przemysł, a najlepiej usługi. Tym niemniej wszędzie oczekiwania dot. przyszłości są poniżej poziomu neutralnego. Wydźwięk badania jest po prostu recesyjny. Należy jednak wziąć pod uwagę narzut na możliwy nadmierny pesymizm w firmach. W ub. roku Ifo w adekwatnym czasie nurkował na jeszcze niższe poziomy, sugerujące głęboki kryzys. Pogorszenie koniunktury w okresie jesienno-zimowym się zmaterializowało, ale w zdecydowanie łagodniejszym wymiarze.
EUR-USD – w oczekiwaniu na Fed
Dziś wieczorem poznamy decyzję ws. stóp procentowych w USA. Podwyżka o 25 p.b. jest w cenach, dla rynku będzie się liczyć retoryka. Pierwsze dni tego tygodnia ze słabymi danymi ze strefy euro wsparły korektę spadkową na EUR-USD i kurs cofnął się pod 1,11. Jeśli Powell dziś zmiękczy retorykę Fed to EUR-USD ma szansę wrócić do wzrostów.
EUR-PLN znowu niżej
Kurs pary od czerwca jest w fazie szerokiej konsolidacji wokół 4,45. W tym tygodniu złoty lekko się umacnia względem euro, przy zarysowującej się dywergencji w kierunku gospodarki polskiej (odbicie) i strefy euro (dalsze schłodzenie) w drugiej połowie roku. EUR-PLN wczoraj kończył dzień w okolicy 4,43.
Na krajowym rynku FI lekkie osłabienie
Wczoraj rentowności 2-latek wzrosły o 6 p.b., a 10-latek o 1 p.b. Rentowności w obu przypadkach się zrównały i wynoszą ok. 5,43%. Na rynkach bazowych przed Fed zaznacza się wzrost rentowności Treasuries, a Bundy, po słabszych danych ze strefy euro są mocniejsze w tym tygodniu.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję