Inwestorzy rozpoczęli maj w otoczeniu dobrego sezonu wynikowego w USA oraz kończącego się cyklu podwyżek. Do tej pory swoje wyniki opublikowała już ponad połowa spółek należących do indeksu S&P500.
Zagregowany spadek zysków dla tej grupy spółek wyniósł 3,7% r/r, co znacząco odbiega od prognoz stawianych na początku roku, które zakładały ujemną dynamikę zysków spółek wchodzących w skład indeksu S&P500 w okolicach 7% r/r. Szczególnie dobrze zaprezentowały się raporty spółek kryjących się pod akronimem FAAMG, potwierdzając tym samym tezę, że najtrudniejszy okres dla sektora technologicznego jest już za nami.
Tymczasem majowe posiedzenie Fed przyniosło oczekiwaną podwyżkę głównej stopy o 25 pb. Z komunikatu wykreślono fragment zakładający konieczność dalszego zacieśniania polityki monetarnej. Wprawdzie w trakcie konferencji J. Powell nie potwierdził wprost, że majowa podwyżka była ostatnia w tym cyklu, niemniej inne sugestie ze strony szefa Fed zdają się potwierdzać ten scenariusz. J. Powell wspomniał w trakcie konferencji m.in. o skutkach problemów w sektorze banków regionalnych, które przyczyniły się do ograniczenia akcji kredytowej. Zjawisko to stało się swego rodzaju „substytutem” zacieśniania polityki monetarnej, a zatem można zakładać, że obecny przedział stopy Fed na poziomie 5,00%-5,25% jest wystarczająco restrykcyjny.
W przypadku rynku amerykańskiego inwestorom wciąż towarzyszą obawy dotyczącego sektora bankowego. Wyniki za pierwszy kwartał potwierdziły, że zamieszanie w tym sektorze ominęło szerokim łukiem największe banki, co więcej, umocniło ich pozycję z uwagi na masowe przenoszenie depozytów z banków regionalnych. W ostatnich dniach kwietnia los SVB oraz Signature Bank podzielił First Republic Bank, który publikacją sprawozdania za I kwartał sprowokował powrót nerwowości i obaw o falę odpływów depozytów z banków regionalnych. Co ciekawe, do momentu opublikowania sprawozdania przez First Republic, spore grono banków regionalnych sygnalizowało wyraźne stabilizowanie się sytuacji depozytowej, a niektóre z nich raportowały nawet napływy nowych środków. Wiele jednak wskazuje na to, że First Republic Bank nie zamknął listy podmiotów, których czeka „awaryjne przejęcie”. Jest to dla rynku amerykańskiego krótkoterminowy czynnik ryzyka, który może w maju skutecznie przeszkodzić S&P500 w ataku na poziom 4 200 pkt. Naszym scenariuszem bazowym jest jednak kontynuowanie zapoczątkowanego w IV kwartale 2022 r. odbicia na rynkach akcyjnych na fali udanego sezonu wynikowego oraz perspektywy zakończenia cyklu podwyżek bez wyraźnych sygnałów recesyjnych. Zwracamy również uwagę na stosunkowo wysoką liczbę otwartych krótkich pozycji spekulacyjnych na indeks S&P500. Ich przewaga nad pozycjami długimi jest wyższa niż w okresie paniki covidowej. Z kotrariańskiego punktu widzenia, w ostatnich latach był to silny sygnał kupna.
Utrzymujemy naszą tezę postawioną miesiąc temu, że ten kwartał może należeć do rynków wschodzących. Połącznie efektu depracjacji dolara z perspektywą zakończenia cyklu podwyżek na rynkach bazowych stwarza dogodne warunki do uruchomienia stabilnego strumienia przepływów kapitałowych w kierunku emerging markets. Mamy w tym przypadku na myśli zarówno rynek akcyjny, jak i rynek długu. Zakładamy ponadto, że najlepszy okres pod kątem ożywienia gospodarczego Chin jest dopiero przed nami. W I kwartale PKB Państwa Środka wzrosło o 4,5% r/r (znacznie powyżej oczekiwań), wyraźny wzrost obserwuje się również w obszarze sprzedaży detalicznej, która w marcu wzrosła aż o 10,6% r/r. Podczas gdy w drugim półroczu USA oraz inne kraje należące do koszyka rynków rozwiniętych będą najpewniej odczuwać negatywne skutki restrykcyjnej polityki monetarnej, w Chinach obserwować będziemy zaawansowaną fazę ożywienia, stymulowaną odroczonym w okresie lockdownów popytem wewnętrznym.
Zakładamy, że okres relatywnej siły WIG na tle MSCI EM ma się ku końcowi. Krajowy rynek akcji ma szansę kontynuować trend wzrostowy w sprzyjającym otoczeniu rynków bazowych, jednak czynniki lokalne stają się coraz mniej sprzyjające. Bardzo dobre wyniki polskich spółek za IV kwartał 2022 r. wpisują się w przeszłość – w tym roku potencjał do utrzymywania rekordowo wysokich marż może być znacząco ograniczony ze względu na postępującą „recesję konsumencką”. O zjawisku tym świadczą nie tylko twarde dane (spadek sprzedaży detalicznej w ujęciu realnym), lecz także cykliczne badania ankietowe, takie jak PMI czy „Szybki Monitoring NBP”.
Słabnąca krajowa konsumpcja tworzy z kolei odpowiedni grunt pod rozpoczynającą się dyskusję na temat potencjalnych obniżek stóp procentowych w okresie jesiennym. Ostatnie wypowiedzi członków RPP (G. Masłowska, I. Dąbrowski, H, Wnorowski) oraz prezesa NBP potwierdzają, że gołębia frakcja będzie umacniać się wraz z postępem procesu dezinflacji. Należy zaznaczyć, że rynek terminowy stopy procentowej uwzględnia w momencie pisania tego materiału scenariusz cięcia stopy do końca roku na poziomie 25-50 pb. Jednak z uwagi na uporczywość inflacji bazowej, póki co dystansujemy się od prognozowania obniżek stóp procentowych w Polsce w tym roku.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję