Na tytułowe pytanie nie odpowiemy. Opowiemy natomiast trochę o tym jak wygląda wsparcie monetarne w Chinach w obliczu stabilizacji kursu walutowego. Na froncie danych, dziś o 10:00 prawdziwa nawała ze strony GUS. Opublikowane zostaną najważniejsze wskaźniki z rynku pracy, produkcja sprzedana przemysłu i PPI.
Dynamikę zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw prognozujemy na -0,1% r/r (konsensus 0% r/r). To w skrócie kontynuacja spadków zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw, trwających niemal nieprzerwanie od początku roku.
W przypadku przeciętnego wynagrodzenia, w sektorze przedsiębiorstw spodziewamy się wzrostu o 12,3% r/r (konsensus 11,7% r/r). Patrząc na roczne dynamiki, nasza prognoza oznacza spory skok w górę, w porównaniu z poprzednim miesiącem, ale wciąż widzimy ryzyka, które mogą pociągnąć płace jeszcze wyżej. Głównie ze względu na zmianę terminu wypłaty premii w części spółek (na wcześniejszy) lub wzrost tych premii.
Produkcja przemysłowa w październiku wzrosła naszym zdaniem o 2,4% r/r (konsensus 1,6% r/r). W przypadku produkcji obserwujemy niezmienny powolny ruch w górę. Różnica dynamik rocznych to głównie różnica dni roboczych.
Wynik PPI prognozujemy na -3,2% r/r (konsensus -3,5% r/r). Stopniowe podwyżki cen paliw powinny sprzyjać umiarkowanemu wzrostowi cen producentów w ujęciu miesięcznym. Spadek w porównaniu z poprzednim odczytem to zasługa efektów bazowych.
Dziać się będzie też poza polskimi granicami. Węgrzy podejmą decyzję w sprawie stóp procentowych, w USA opublikowane zostaną dane o sprzedaży domów na rynku wtórnym, zaś dla strefy euro najistotniejsze będzie wystąpienie C. Lagarde z EBC.
Chiny: Wsparcie monetarne w obliczu stabilizacji kursu walutowego
Każdego miesiąca, w okolicy 20 dnia, chińskie banki komercyjne podejmują decyzję odnośnie do wysokości stóp pożyczkowych. Ich decyzją w listopadzie (wczoraj) nie dokonano zmian w tychże stopach, co było zresztą zgodne z oczekiwaniami. Mowa o tzw. loan prime rate (LPR) - stopie stanowiącą punkt odniesienia dla kredytów udzielanych gospodarstwom domowym. Przy okazji polecamy tekst sprzed kilku miesięcy opisujący dość zawiły system stóp procentowych w Państwie Środka, który może pomóc w interpretacji niniejszego tekstu.
Nie oznacza to jednak, że w Chinach nic w polityce pieniężnej się nie dzieje. Tak jak już pisaliśmy w linkowanym wyżej tekście, punktem referencyjnym dla LPR jest stopa średnioterminowego finansowania (MLF) do sektora bankowego ustalana przez PBoC (bank centralny). Stopa ta również nie uległa zmianie podczas listopadowej decyzji tamtejszego banku centralnego. Niemniej jednak PBoC zdecydował się wstrzyknąć całkiem sporo "świeżej" płynności poprzez MLF. Łączna wartość pożyczek w ramach MLF wzrosła tym razem aż o 1,45 bln CNY (najwięcej od końca 2016 roku). Po uwzględnieniu zapadalności dotychczasowego finansowania przełożyło się to na wzrost netto w kwocie 600 mld CNY.
Dlaczego decyzja nadeszła akurat teraz i o czym ona może świadczyć? Przede wszystkim trzeba zauważyć, że juan poddany był w zasadzie od początku roku silnej presji podażowej względem amerykańskiego dolara. Sprzyjały temu rosnące stopy w USA. Jednocześnie PBoC, aby ograniczyć ryzyko gwałtownej wyprzedaży krajowej waluty, raczej stronił od redukcji krótkiej stopy poprzez dokapitalizowanie sektora bankowego. Innym krokiem nacelowanym na ograniczenie presji podażowej na krajowej walucie było ustalanie fixingu kursu USDCNY poniżej poziomu wynikającego z mechanizmu jego tworzenia (widoczne to było na rynku offshore, gdzie juan był zdecydowanie słabszy w porównaniu do fixingu banku centralnego). Przypomnijmy, że PBoC umożliwia odchylenie kursu od punktu referencyjnego o nie więcej niż 2% w każdą ze stron.
Taka polityka była poniekąd skuteczna, co odzwierciedlone zostało w zachowaniu efektywnej stopy oprocentowania 7-dniowych operacji repo. Mianowicie, stopa ta w ostatnich trzech miesiącach znajduje się powyżej stopy referencyjnej 7-dniowych operacji reverse repo (punkt odniesienia). W efekcie pomimo tego, że we wrześniu obserwowaliśmy jeszcze szeroką aprecjację amerykańskiego dolara (DXY), notowania dolara względem juana ustabilizowały się w okolicy 7,30 (na tle historycznym bardzo wysoki kurs). W rezultacie zacieśnienia płynności w sektorze bankowym, które pomogło ustabilizować kurs juana, na rynku pojawiły się pewne problemy z krótkoterminowym finansowaniem.
Zobacz także: Zaczynamy od danych GUS, kończymy za Oceanem. Co wywoła najwięcej emocji?
Sytuacja zmieniła się w listopadzie, kiedy to kurs juana zaczął się dość szybko umacniać względem dolara, a z drugiej strony pojawił się wzrost kosztu finansowania w sektorze bankowym (w tle spadające marże odsetkowe). Od szczytu kurs USDCNY zniżkował już o ponad 2%, co skłoniło PBoC do "dosypania" płynności sektorowi bankowemu poprzez opisywany wyżej mechanizm MLF. Zabiegi te doskonale pokazują priorytety chińskiego banku centralnego. Takowym jest przede wszystkim stabilność finansowa, której elementem jest kurs walutowy. Dopiero na drugim planie znajduje się wsparcie aktywności gospodarczej i to w momencie mizernego wzrostu oraz praktycznie braku inflacji.
Patrząc w przyszłość wydaje się, że potencjał do dalszego drenowania płynności może być ograniczony z prostego powodu. Jeśli rząd chce finansować ekspansję fiskalną poprzez emisję zadłużenia przez sektor centralny (pewna zmiana w stosunku do historii), wówczas głównie sektor bankowy musi być zdolny zaabsorbować dodatkowy dług. Widać zatem, że pomiędzy stabilnością kursową, a stabilnością finansową jest tylko cienka granica. Potencjalny odwrót w cyklu polityki pieniężnej powinien oferować tutaj pewne wytchnienie i obniżenie presji na deprecjację juana. Elementem rewolucyjnym w całej układance mogłoby być zaangażowanie PBoC w skup obligacji skarbowych, niemniej nie wydaje się, aby taka opcja była obecnie rozważana. Jednocześnie wyraźny wzrost płynności sektora może odraczać potencjalną obniżkę stopy rezerwy obowiązkowej do przyszłego roku.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję